Warszawa, maj 2004r. Nr 12
Tresc Biuletynu Stowarzyszenia maj 2004
Biuletyn Miesięczny
Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego
Warszawa, maj 2004. Nr 12.
Zapraszam do lektury dwunastego numeru Biuletynu Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE.
Stowarzyszenie zostało zarejestrowane już ponad rok temu.
W dniu 26 kwietnia odbyło się spotkanie członków i sympatyków Stowarzyszenia, na którym podsumowaliśmy pierwszy rok działalności Stowarzyszenia. A działo się w tym okresie bardzo dużo – Stowarzyszenie aktywnie uczestniczyło w pracach parlamentarnych, w szczególności w związku z projektami: ustawy o zmianie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych, ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych, nowej ustawy o pracowniczych programach emerytalnych. Stowarzyszenie aktywnie działało także na arenie międzynarodowej, by przypomnieć referaty wygłaszane w Pradze, Kijowie czy Sofii.
W maju Polska wchodzi do Unii Europejskiej. W świetle opublikowanej w poprzednim numerze Biuletynu decyzji Eurostatu z wejściem do Unii wiążą się istotne zagrożenia dla kształtu naszego systemu emerytalnego. Z tej przyczyny cieszę się, że Pani Ewa Tomaszewska – Wiceprezes naszego Stowarzyszenia zdecydowała się kandydować do Europarlamentu, o czym poinformowała nas w trakcie spotkania członków i sympatyków Stowarzyszenia i zapowiedziała, że jeśli zostanie wybrana, to będzie bronić kształtu naszego systemu emerytalnego przed zakusami dostosowania go do niezreformowanych systemów dotychczasowych członków Unii.
Nie znikają też zagrożenia wewnętrzne – ostatnim pomysłem obecnego – odchodzącego już rządu – jest propozycja likwidacji odrębnych funduszy w ZUS, których utworzenie jest jednym z istotnych sukcesów reformy – i mogło być wykorzystane do obniżenia kosztów pracy. Ich likwidacja i wrzucenie wszystkich środków do „jednego worka” jest istotnym krokiem wstecz ograniczającym przejrzystość systemu i jego odporność na zakusy polityków. Jest to kolejny pomysł na kreatywną księgowość, podobnie jak krytykowana przez nas wcześniej ustawa o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych.
W kwietniu weszły w życie znowelizowane przepisy ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz nowe zapisy statutów OFE. Z zestawienia opublikowanego przez KNUiFE wynika, że nadzór w szeregu przypadków zaakceptował rozwiązania powodujące podwyższenie poziomu opłat pobieranych od dotychczasowych członków funduszy i naruszające prawa przez nich nabyte. Takie działanie uznać należy za skrajnie niekorzystne dla budowania zaufania do nowego systemu emerytalnego i jego trwałości.
Prezes Stowarzyszenia:
Dr Cezary Mech
Dokumentacja – interpelacje i zapytania posła A. Zawiszy w sprawach funkcjonowania rynku emerytalnego w Polsce
4 kadencja Sejmu
Interpelacja nr 606
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie limitu inwestowania w obcej walucie przez otwarte fundusze emerytalne
Szanowny Panie Premierze! Zwracam się do pana z interpelacją dotyczącą limitu inwestowania w walucie innej niż złoty przez otwarte fundusze emerytalne. W dniu 25 stycznia br. zadałem pytanie w tej sprawie w czasie przeznaczonym na pytania w sprawach bieżących, a w pańskim imieniu odpowiadał podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów pan Andrzej Raczko. Indagowany o stanowisko negocjacyjne Rzeczypospolitej Polskiej wobec Unii Europejskiej powiedział: ˝w odniesieniu do otwartych funduszy emerytalnych stanowisko negocjacyjne jest następujące: są one traktowane jako element systemu finansów publicznych, w związku z tym nie podlegają dostosowaniu do prawa unijnego (...). Strona unijna zadała pytanie o dostosowanie pracowniczych funduszy emerytalnych. Takiego sformułowania użyła w języku angielskim occupational pension funds; czyli nijak się to ma do otwartych funduszy emerytalnych. To jest sprawa najbardziej istotna i najważniejsza, jeśli chodzi o negocjacje, bo otwarte fundusze emerytalne to zupełnie co innego niż fundusze pracownicze˝.
Tymczasem wiceprezes Rady Ministrów i minister finansów pan Marek Belka w dniu 7 lutego br. w wywiadzie dla Radia Zet podał w powyższej sprawie informacje całkowicie odmienne. Na sugestię, że otwarte fundusze emerytalne ˝będą mogły [inwestować za granicą] do dwudziestu [procent]˝, odpowiedział: ˝będą mogły˝. Na dalsze pytanie, czy ˝nie będzie jakiegoś zakazu dla funduszy˝, odpowiedział: ˝jest docelowo dwadzieścia procent˝. To jest nasze zobowiązanie wobec, znaczy zobowiązanie międzynarodowe˝.
Sprawa jest ważka i tym bardziej zagmatwana, iż kiedy w początkach roku media donosiły o ustępstwach polskich negocjatorów wobec Unii Europejskiej w sprawie limitów inwestycyjnych, złożone zostało dementi w tej sprawie przez podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej pana Krzysztofa Patera.
Proszę tedy o jasną i autorytatywną informację: Kto podaje prawdziwe informacje w kwestii limitów inwestycyjnych i stanowiska negocjacyjnego: wiceministrowie Pater i Raczko czy minister Belka?
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Artur Zawisza
Warszawa, dnia 12 lutego 2002 r.
4 kadencja Sejmu
Interpelacja nr 1851
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie limitu inwestowania w walucie innej niż złoty przez otwarte fundusze emerytalne
Szanowny Panie Premierze! Zwracam się do pana z interpelacją w sprawie limitu inwestowania w walucie innej niż złoty przez otwarte fundusze emerytalne. W powyższej sprawie interpelowałem już do pana i otrzymałem odpowiedź od ministra spraw zagranicznych udzieloną w porozumieniu z ministrami: pracy i polityki społecznej oraz finansów. W odpowiedzi tej napisano, iż: ˝kompetencje do regulowania tej materii należą w całości do władz państwowych i nie podlegają dostosowaniu do prawa wspólnotowego Unii Europejskiej. Takie stanowisko zostało utrzymane przez polską delegację podczas konsultacji z Komisją Europejską w obszarze ˝Swobodny przepływ kapitału˝ w dniu 17 stycznia br. i nie spotkało się ze sprzeciwem strony wspólnotowej˝.
Tymczasem w dniu 24 lipca br. korespondent ˝Rzeczypospolitej˝ Jędrzej Bielecki opublikował tekst ˝Bruksela chce liberalizacji˝, w którym informuje, że ˝Komisja Europejska domaga się liberalizacji zasad inwestowania zagranicą otwartych funduszy emerytalnych (...) aby limit podwyższyć na razie przynajmniej do 20%, a wkrótce do 30% (...) Szwecja, która nie chciała podporządkować swojego systemu emerytalnego takiej zasadzie, musiała ustąpić po wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości˝.
W związku z powyższym proszę o wyjaśnienie, jak w istocie wyglądają obecnie stanowiska negocjacyjne Rzeczypospolitej Polskiej oraz Komisji Europejskiej. Proszę jednocześnie o informację, czy polskie stanowisko negocjacyjne będzie konsekwentnie podtrzymywane, zaś polscy negocjatorzy doprowadzą do uznania go przez partnera negocjacyjnego.
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Artur Zawisza
Warszawa, dnia 29 lipca 2002 r.
4 kadencja Sejmu
Interpelacja nr 3516
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie sposobu sprawowania nadzoru i przeprowadzania kontroli przez Urząd Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych
Szanowny Panie Premierze! Zwracam się do pana z interpelacją poselską w sprawie sposobu sprawowania nadzoru i przeprowadzania kontroli przez Urząd Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych.
W dniu 31 marca 2002 r. zostały zlikwidowane Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi (UNFE) oraz Powiatowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń (PUNU) - centralne organy administracji rządowej sprawujące nadzór nad działalnością funduszy emerytalnych oraz zakładów ubezpieczeń. W ich miejsce utworzono Urząd Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (UKNUiFE), którego zadaniem jest sprawowanie nadzoru nad działalnością funduszy emerytalnych oraz zakładów ubezpieczeń.
Obecnie w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej toczą się prace nad nowelizacją ustawy o działalności ubezpieczeniowej oraz ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych. Rządowy projekt zmian przewiduje zwiększenie kompetencji UKNUiFE jako regulatora rynku. Opinia społeczna nie jest jednak informowana, w jaki sposób zarówno poprzednie organy nadzoru (PUNU i UNFE), jak i obecny (UKNUiFE) sprawowały nadzór nad funduszami zgromadzonymi zarówno w funduszach emerytalnych, jak i towarzystwach ubezpieczeniowych oraz czy w przedmiotowym zakresie konieczne są zmiany prawa.
UKNUiFE wykonuje swoje funkcje nadzorcze m.in. poprzez kontrole przeprowadzane w zakładach ubezpieczeń oraz funduszach emerytalnych. Skuteczność sprawowanego nadzoru, w tym kontroli przeprowadzanych przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, jak i Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń, była przedmiotem oceny Najwyższej Izby Kontroli. Najwyższa Izba Kontroli pozytywnie oceniła działalność nadzorczą UNFE, natomiast przedstawiła zastrzeżenia do działalności PUNU, w szczególności krytycznie oceniła kontrole przeprowadzane przez PUNU.
W związku z powyższym zgłaszam przedstawione poniżej pytania:
I. 1. Ile kontroli przeprowadziły PUNU oraz UNFE w okresie 1 stycznia - 31 marca 2002 r.?
2. Jaki był przedmiot kontroli przeprowadzonych w okresie, o którym mowa w pkt. 2?
3. Ile osób było oddelegowanych do każdej z kontroli?
4. Ile dni każda z osób przeprowadzających kontrolę spędziła na wykonywaniu czynności kontrolnych w kontrolowanej jednostce?
5. Jaki okres minął od dnia zakończenia kontroli do dnia wystosowania wystąpienia pokontrolnego?
6. Czy PUNU i UNFE nakładały kary na kontrolowane podmioty (w jakiej wysokości)?
II. 1. Kto jest obecnie odpowiedzialny za politykę kontrolną UKNUiFE?
2. Jakie oraz ile kontroli podejmowało UKNUiFE dla ochrony interesów ubezpieczonych oraz członów otwartych i pracowniczych funduszy emerytalnych od 1 kwietnia 2002 r. do 1 kwietnia 2003 r.?
3. Ile osób było oddelegowanych do każdej z kontroli?
4. Ile dni każda z osób przeprowadzających kontrolę spędziła na wykonywaniu czynności kontrolnych w kontrolowanej jednostce?
5. Jaki okres minął od dnia zakończenia kontroli do dnia wystosowania wystąpienia pokontrolnego?
6. Czy zdaniem UKNUiFE dla skutecznego nadzoru (kontroli) konieczna jest zmiana prawa czy też wystarczające są w tym względzie dotychczasowe instrumenty?
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Artur Zawisza
Warszawa, dnia 22 kwietnia 2003 r.
4 kadencja Sejmu
Interpelacja nr 4530
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie stanowiska rządu co do statusu prawnofinansowego aktywów gromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych
Szanowny Panie Premierze! Zwracam się do Pana z interpelacją w sprawie stanowiska Rządu co do statusu prawnofinansowego aktywów gromadzonych w Otwartych Funduszach Emerytalnych.
Sprawa powyższa pozostaje przedmiotem sprzecznych opinii wypowiadanych przez poszczególnych ministrów Rządu, a dotyczy ogromnej kwoty blisko 40 mld zł zgromadzonych na kontach członków w Otwartych Funduszach Emerytalnych. Z jednej strony podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej pan Krzysztof Pater sugeruje wielokrotnie w mowie (wystąpienie w trakcie 53. posiedzenia Sejmu w dniu 23 lipca br. w punkcie 13. porządku obrad) i w piśmie (datowane na 25 lipca br. stanowisko wobec opinii z dnia 21 lipca 2003 r. sporządzonej przez prof. dr Marka Wierzbowskiego i dr Marka Grzybowskiego dotyczącego rządowego projektu ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS z tytułu nieprzekazanych składek do Otwartych Funduszy Emerytalnych), że aktywa gromadzone przez OFE pozostają częścią finansów publicznych i podlegają reżimowi ustawodawstwa dotyczącego finansów publicznych. Z drugiej strony minister - szef Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej pani Danuta Hubner w datowanej na 24 lipca br. opinii prawnej do sprawozdania Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk sejmowy nr 1810) utrzymuje że ˝środki, którymi dysponują te instytucje (Otwarte Fundusze Emerytalne - przyp. AZ) nie stanowią części finansów publicznych˝.
Spór pomiędzy ministrami nie ma charakteru wyłącznie akademickiego, lecz dotyczy żywotnej dla gospodarki narodowej kwestii, czy aktywa gromadzone w OFE podlegają (jako środki prywatne) czy też nie podlegają (jako część finansów publicznych) zasadzie swobodnego przepływu kapitału, będąc częścią prawa traktatowego Unii Europejskiej.
Zważywszy na odmienne opinie czynników rządowych i narastające znaczenie tej kwestii, bardzo proszę o odpowiedź, jakie jest ostateczne i autorytatywne stanowisko Rządu w sprawie statusu prawnofinansowego aktywów gromadzonych w OFE?
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Artur Zawisza
Warszawa, dnia 4 sierpnia 2003 r.
4 kadencja Sejmu
Zapytanie nr 2735
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie likwidacji Departamentu Pracowniczych Programów Emerytalnych w Urzędzie Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych
Szanowny Panie Premierze! Zwracam się do Pana jako osoby ustawowo nadzorującej prace Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z zapytaniem w sprawie likwidacji Departamentu Pracowniczych Programów Emerytalnych w Urzędzie KNUiFE.
W związku ze zmianą struktury Urzędu Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (UKNUiFE) zlikwidowany został Departament Pracowniczych Programów Emerytalnych zajmujący się rejestracją i nadzorem nad pracowniczymi programami emerytalnymi (PPE). Zadania Departamentu PPE zostały przejęte przez Departament Prawno-Licencyjny oraz Departament Nadzoru zajmujący się Otwartymi Funduszami Emerytalnymi. W nowej strukturze UKNUiFE nie przewidziano żadnej wydzielonej komórki rejestrującej i nadzorującej III filar nowego systemu emerytalnego. Tymczasem zgodnie z rządowym projektem nowej ustawy o pracowniczych programach emerytalnych w ciągu dziesięciu miesięcy pięć tysięcy grupowych ubezpieczeń na życie będzie musiało zostać zarejestrowane w UKNUiFE jako PPE. Jeżeli się to nie stanie, to ponad pół miliona pracowników może stracić szansę na wyższe świadczenia emerytalne.
Departament PPE powstał w 1998 r. w ramach ówczesnego Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi. Do zadań tego departamentu należała rejestracja oraz nadzór nad wszystkimi etapami tworzenia i funkcjonowania pracowniczych programów emerytalnych. Pracownicy departamentu badali, czy wszystkie założenia przyjęte dla realizacji programu były zgodne z prawem oraz czy zapisy poszczególnych umów tworzących PPE odpowiadają wymogom ustawy i należycie zabezpieczają interesy uczestników.
Od wiosny 2002 r. Departament PPE (w niezmienionym składzie) znalazł się w UKNUiFE powstałym z połączenia Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi i Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń.
Od początku roku UKNUiFE pracuje w nowej formule organizacyjnej. Jest to efekt uchwalenia pakietu ustaw ubezpieczeniowych, który umożliwił reorganizację urzędu. Zgodnie z nowym, zatwierdzonym przez Ministerstwo Finansów, statutem w ramach urzędu utworzono trzy departamenty nadzoru: ubezpieczeń majątkowych, ubezpieczeń na życie i funduszy emerytalnych oraz departamenty: prawno-licencyjny, pośrednictwa i akwizycji oraz komunikacji. Przewodniczący KNUiFE, który przesłał projekt nowego statutu do Ministerstwa Finansów, nie widział potrzeby zachowania odrębnej komórki zajmującej się PPE. W efekcie siedmioro pracowników PPE znalazło się w departamencie prawno-licencyjnym, gdzie w ramach różnych wydziałów będzie zajmowało się rejestracją PPE, zaś następnych troje będzie pracowało w nadzorze nad funduszami emerytalnymi. Ani dotychczasowa dyrektor, ani też dotychczasowa wicedyrektor pilotujące przez ostatnie pięć lat PPE nie będą zajmowały się III filarem nowego systemu emerytalnego.
Tymczasem w rządowym projekcie nowej ustawy o pracowniczych programach emerytalnych, nad którym pracuje w Sejmie podkomisja Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, przewidziano, że wszystkie dotychczas funkcjonujące grupowe ubezpieczenia na życie z funduszem inwestycyjnym - obejmujące ponad pół miliona pracowników - muszą zostać w ciągu dziesięciu miesięcy zarejestrowane jako PPE. W przeciwnym razie pracodawcy opłacający składki na wyższe emerytury pracowników stracą ulgi ZUS-owskie.
Ostateczny ustawowy termin na przekształcenie grupowych form oszczędzania w pracowniczych programach emerytalnych zgodnie z ustaleniami Prezydium Komisji Trójstronnej zostanie określony na 31 marca przyszłego roku. Jeśli ustawa będzie obowiązywała od 1 czerwca tego roku, to oznacza, że na przekształcenie grupowych umów ubezpieczenia na życie z funduszem inwestycyjnym będzie ledwie dziesięć miesięcy. Przy prawdopodobnym założeniu, że do przekształcenia zostaną zgłoszone wszystkie grupowe ubezpieczenia, to jeden pracownik UKNUiFE będzie musiał zarejestrować średnio ponad siedemdziesiąt programów miesięcznie.
Wobec powyższego pragnę zapytać:
W jaki sposób UKNUiFE przewiduje zarejestrowanie około pięciu tysięcy nowych PPE?
Czy w trakcie przerejestrowywania grupowych ubezpieczeń nie powstanie zator blokujący całkowicie rejestrację nowych PPE?
Czy zbyt krótki okres na zmianę formy prawnej grupowych ubezpieczeń na życie nie doprowadzi do sytuacji, w której zniechęcony pracodawca będzie rezygnował z tej formy zabezpieczenia dla pracowników?
Czy w tej sytuacji nie należałoby wydłużyć tego okresu lub całkowicie zrezygnować z proponowanej procedury przerejestrowywania?
Łączę wyrazy szacunku
Poseł Artur Zawisza
Warszawa, dnia 3 lutego 2004 r.
Dokumenty pochodzą ze strony www.sejm.gov.pl
OFE jako inwestorzy
Otwarte fundusze emerytalne są specyficznymi inwestorami – inwestują pieniądze swoich członków w celu zapewnienia im jak najwyższych oszczędności emerytalnych. Pieniędzmi tymi zarządzają w imieniu członków OFE powszechne towarzystwa emerytalne. Część inwestycji OFE dokonywana jest w akcje. W tym przypadku z inwestycją wiąże się nie tylko oczekiwanie na zyski z inwestycji. Posiadanie akcji daje bowiem uprawnienia o charakterze korporacyjnym. Nie ma przepisu, który wprost wyłączałby te uprawnienia w odniesieniu do akcji posiadanych przez otwarte fundusze emerytalne. Zakazu takiego można jedyni doszukać się w celu działalności OFE i PTE, w których nie ma wprost mowy o wykonywaniu praw z akcji przez PTE w imieniu OFE.
W praktyce prowadzi to do sytuacji, że coraz częściej OFE zamiast „głosować nogami” wchodzi w zarządzanie spółkami, których akcje posiada. W efekcie OFE delegują swoich przedstawicieli do rad nadzorczych spółek, uczestniczą w próbach przejęć itp, mimo że mają fachowców od zarządzania aktywami, a nie spółkami.
Sztandarowym przykładem takich działań były próby przejęcia kontroli nad częścią NFI z wykorzystaniem głosów spółki ubezpieczeniowej, OFE i Skarbu Państwa.
Okazuje się, że również w głośnej sprawie PKN Orlen OFE miały swój udział.
PKN Orlen jest doskonałym przykładem nieprzejrzystości styku kapitału państwowego i prywatnego i niejasnej roli OFE na tym styku.
Ostatnie walne zgromadzenie PKN Orlen dokonało istotnych zmian w radzie nadzorczej, w wyniku których Skarb Państwa utracił swojego przewodniczącego rady i poparł kandydata zgłoszonego przez mniejszościowego akcjonariusza.
Przy tej okazji na wniosek jednego z OFE, jeden z członków rady nadzorczej został odwołany, a do rady nadzorczej wchodzi osoba rekomendowana przez OFE. W efekcie OFE uczestniczyły w niejasnej operacji zwiększającej kontrolę mniejszościowego akcjonariusza prywatnego nad spółką kosztem Skarbu Państwa. Działanie takie trudno uznać za korzystne dla członków OFE, skoro destabilizuje ono sytuację w spółce, w której OFE posiadają akcje.
Brak jawności w takiej sytuacji prowadzi też do pytań o racje takich decyzji, czy nie stoją za nimi jakieś nie ujawnione interesy akcjonariuszy OFE. W efekcie PTE zamiast zajmować się pomnażaniem pieniędzy przyszłych emerytów, co powinno być celem ich działania, koncentrują się na niejasnych rozgrywkach personalnych i zakulisowych działaniach w spółkach, których akcje posiadają OFE, czy poszukiwaniem kandydatów do rad nadzorczych.
Jednym z deklarowanych celów reformy emerytalnej było oddzielenie systemu emerytalnego od polityki i ograniczenie wpływu polityków na przyszłe emerytury. Niestety wykonywanie praw głosu z akcji przez OFE, a zwłaszcza wprowadzanie przedstawicieli PTE do rad nadzorczych spółek z wykorzystaniem akcji posiadanych przez OFE wskazuje, że nie udało się tego celu osiągnąć i aktywa OFE, co jakiś czas wciągane są do gry w „kapitalizm polityczny” na niejawnych zasadach.
Tymczasem nie można osiągnąć konkurencji na rynku OFE m.in. bez pełnej jawności motywów decyzji inwestycyjnych OFE i oddzielenia ich od jakichkolwiek celów politycznych, czy związanych z interesami poszczególnych grup kapitałowych. System OFE powinien gwarantować pełną przejrzystość inwestowania aktywów OFE związanego jedynie ze spodziewanymi zyskami z inwestycji dla członków OFE.
Udział w niejasnych działaniach w spółkach na styku kapitału prywatnego i państwowego lub na styku środków OFE a grup finansowych, do których należy PTE zarządzające danym OFE wpisuje się niestety także w działania obecnej administracji, która dla doraźnych celów pogarsza regulacje dotyczące kształtu systemu emerytalnego (likwidacja niezależnego organu nadzoru i udziału partnerów społecznych, wprowadzenie niekonstytucyjnej epizodycznej ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS z tytułu nieprzekazanych składek do OFE, wyłączenie służb mundurowych z systemu powszechnego czy drastyczne zmiany w ustawie o OFE naruszające prawa nabyte przez członków OFE i prowadzące do podwyższenia opłat przez część funduszy). Tymczasem podstawowym kapitałem reformy emerytalnej jest zaufanie, dla którego niezbędna jest pełna przejrzystość i prostota.
Kronika Międzynarodowa
Jak informaliśmy w numerze kwietniowym w dniu 13. kwietnia dr Cezary Mech i Paweł Pelc spotkali się z Wiceprzewodniczącym Bułgarskiej Komisji Nadzoru Finansowego odpowiadającym za nadzór nad funduszami emerytalnymi. W Bułgarii trwają ostanie przygotowania do wdrożenia od 1 lipca 2003 r. dziennej wyceny aktywów i instytucji jednostek rozrachunkowych. Doświadczenie polskie jest z tej perspektywy szczególnie interesujące dla strony bułgarskiej, w tym kwestie kształtu systemu informatycznego do nadzoru pośredniego.
Z działalności Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE:
Stowarzyszeniu przedstawiono informacje o pomyśle uproszczonych mechanizmów ratingowych adresowanych do małych i średnich podmiotów. Jego upowszechnienie mogło by zwiększyć przejrzystość polskiego obrotu gospodarczego.
Stowarzyszenie wystąpiło do Przewodniczącego KNUiFE o zainteresowanie się doniesieniami prasowymi dotyczącymi roli OFE w PKN ORLEN i wpływu ich działań na interes członków OFE.
Kronika Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE
W dniu 26 kwietnia 2004 r. odbyło się spotkanie członków i sympatyków Stowarzyszenia w siedzibie KK NSZZ Solidarność na ul. Jasnej.
Było ono doskonałą okazją do podsumowania pierwszego roku działalności naszego Stowarzyszenia.
Zarząd Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE
Prezes – Dr Cezary Mech
Wiceprezes – Ewa Tomaszewska
Wiceprezes – Paweł Pelc
Adres Stowarzyszenia:
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE
Ul. Korzystna 7
03-623 Warszawa
www.srkunfe.friko.pl
e-mail:
pelc@skrzynka.pl
Biuletyn Miesięczny
Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego