• O Stowarzyszeniu
• Zarzad
• Statut
• Artykuly
• Opinie
• Aktualności
• Z działalności
• Kontakt

Tresc Biuletynu Stowarzyszenia luty 2006

Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego
Warszawa, luty2006. Nr 33.

WALNE ZEBRANIE CZŁONKÓW STOWARZYSZENIA
W związku z bliskim zakończeniem kadencji obecnego Zarządu Stowarzyszenia wszystkich członków SRK UNFE zapraszamy na Walne Zebranie Członków Stowarzyszenia. Odbędzie się ono w dniu 9 lutego (czwartek) o godz. 17 w Biurze Pani Senator Ewy Tomaszewskiej przy ul. Bagatela 10 m.19 (I piętro, wejście od podwórka). Walne Zebranie dotyczyło będzie między innymi sprawozdania z działalności obecnego Zarządu, dlatego też sprawozdanie umieszczamy w Biuletynie.
Zarząd Stowarzyszenia

OD REDAKCJI
Nawiązując do spotkania noworocznego wszystkim członkom i sympatykom Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dziękujemy za liczne przybycie i włożony wkład w przygotowanie tego spotkania. Cieszymy się, że corocznie podtrzymujemy tę starą polską tradycje miłych spotkań opłatkowych. W tym roku było to jednak spotkanie wyjątkowe, gdyż połączone z poświęceniem nowego Biura Wiceprezes naszego Stowarzyszenia Pani Senator Ewy Tomaszewskiej. Życzymy Pani Senator, aby to nowe miejsce pracy było miejscem podejmowania racjonalnych i prospołecznych decyzji.
Zapraszamy do lektury kolejnego numeru Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE. Numer poświęcony jest przede wszystkim prezentacji styczniowych wystąpień Stowarzyszenia w dziale dokumentacja. Zawiera on także, w naszej ocenie interesujący, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie skargi Generali Powszechne Towarzystwo Emerytalne Spółka Akcyjna na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych w Warszawie. Zapraszamy też do odwiedzenia strony internetowej Stowarzyszenia: www.srkunfe.webpark.pl. Archiwalne numery Biuletynu dostępne są na naszej stronie internetowej (w wersji tekstowej), a także pod adresem www.pelc.net.pl (w pełnej wersji).
Redakcja




Dokumentacja
Warszawa, 30 stycznia 2006 r.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE
ul. Korzystna 7,
03-623 Warszawa
dotyczy: DPL/1812/157/04/06/MZ

Sz. P. Profesor Jan Monkiewicz
Przewodniczący Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych
ul. Niedźwiedzia 6E
02-737 Warszawa

Pismo organizacji społecznej w postępowaniu
W związku z doręczeniem Stowarzyszeniu przez organ nadzoru kopii pisma ING Nationale Nederlanden Polska OFE z dnia 11.01.2006 r., Stowarzyszenie pragnie wyrazić głębokie zaniepokojenie powyższym stanowiskiem wnioskodawcy. Z pisma tego wynika bowiem, że wnioskodawca nie zamierza wypełniać swoich ustawowych obowiązków jakimi jest dbałość o interes członków OFE, a jedynie zamierza koncentrować się na zapewnieniu zysku akcjonariuszom PTE zarządzającego OFE. W ocenie Stowarzyszenia powyższe stanowi istotne zagrożenie dla interesu członków OFE i organ nadzoru powinien podjąć wszelkie dostępne środki nadzorcze, by zapewnić ochronę interesów członków OFE ING Nationale Nederlanden Polska OFE, poprzez doprowadzenie działalności OFE do stanu zgodnego z prawem, to znaczy do koncentracji na ochronie interesu członków OFE, a nie zapewnieniu wyłącznie zysków akcjonariuszom PTE zarządzającego OFE. Z konkluzji pisma wnioskodawcy wynika bowiem, że dopuszcza on możliwość pogorszenia „jakości polityki inwestycyjnej funduszu” w przypadku nie podwyższenia poziomu opłaty za zarządzanie zgodnie z jego wnioskiem, mimo generowania przychodów pozwalających nie tylko na zarządzanie OFE, ale i najwyższych w chwili obecnej zysków, spośród wszystkich PTE dla ich akcjonariuszy. W ocenie Stowarzyszenia takie podejście wnioskodawcy dodatkowo przemawia przeciw uwzględnieniu jego wniosku o podwyższenie maksymalnego poziomu opłaty za zarządzanie. Stowarzyszenie wyraża też głębokie zdziwienie, że profesjonalista, generujący zyski na poziomie kilkunastu milionów miesięcznie, jakim jest PTE reprezentujące wnioskodawcę, w ogóle może dopuszczać działania polegające na „pogorszeniu jakości polityki inwestycyjnej tego funduszu” mimo, że w toku postępowania zakończonego kwestionowaną przez wnioskodawcę decyzją, jednoznacznie wykazano, że zyski generowane na obecnym poziomie przez PTE przewyższają całkowite koszty zarządzania OFE. Wnioskodawca nie wskazał na żadne racjonalne przesłanki wskazujące na możliwość zmiany tego stanu rzeczy w okresie obowiązywania limitu opłaty za zarządzanie.
Zdziwienie Stowarzyszenia budzi też bezkrytyczne powoływanie się przez wnioskodawcę na wadliwe stanowisko Prezesa UOKiK, którego wadliwość została jednoznacznie wykazana w toku postępowania zakończonego wydaniem kwestionowanej przez wnioskodawcę decyzji. Stowarzyszenie w toku tego postępowania przedstawiło szczegółową analizę wadliwego stanowiska Prezesa UOKiK, która to analiza nie została przez Prezesa UOKiK zakwestionowana.
Stowarzyszenie pragnie także podnieść, że przynależność wnioskodawcy do renomowanej grupy Nationale Nederlanden powinna prowadzić do szczególnie wysokiego profesjonalizmu działania wnioskodawcy i jego organu jakim jest PTE, a także troski o interes członków OFE. Niestety toczące się obecnie postępowanie i pismo z 11.01.2006 prowadzi do wniosku, że standardy te nie zostały przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie dochowane.
Wnioskodawca w swoim piśmie z 11.01.2006 podnosi jakoby zmiana statutu OFE objęta wnioskiem była „zmianą uzasadnioną i zgodną zgodną z prawem”. Stowarzyszenie absolutnie nie zgadza się z tak postawioną tezą. Jak już wielokrotnie było podnoszone w toku postępowania – art. 7 pkt 1 ustawy nowelizującej ustawę o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych wprowadza zakaz pobierania opłaty za zarządzanie na poziomie wyższym niż określony w statucie OFE w brzmieniu obowiązującym przed zmianą, niestety wyłącznie do końca 2010 r. Jedyny wyjątek od tego zakazu określony jest w art. 7 pkt 2, który znosi bezprawność podwyższenia opłaty za zarządzanie jedynie w sytuacji gdy jest to uzasadnione koniecznością zapewnienia konkurencji między OFE lub interesem członków OFE. W toku postępowania bezspornie wykazano, że:
podniesienie opłaty za zarządzanie ogranicza konkurencję między OFE, poprzez zmniejszenie konkurencji między nimi w zakresie poziomu opłaty za zarządzanie,podniesienie opłaty za zarządzanie nie prowadzi do podniesienia poziomu wyników inwestycyjnych OFE, a wręcz, przeciwnie prowadzi do ich obniżenia (przy takich samych wynikach inwestycyjnych brutto, wynik inwestycyjny netto przy wyższej opłacie za zarządzanie jest niższy), a zatem jest sprzeczne z interesem członków OFE.
Oznacza to, że nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączających bezprawność podniesienia opłaty za zarządzanie przez wnioskodawcę. Zostało to jednoznacznie wykazane w dotychczasowym postępowaniu, Stowarzyszenie przedstawiło w tym zakresie szereg argumentów na wcześniejszym etapie postępowania, stąd budzi zdziwienie, że wnioskodawca ich nie przyjął do wiadomości.
Wbrew odmiennemu stanowisku wnioskodawcy zawartej na stronie 2 pisma (pkt 3) niniejsze postępowanie prowadzi właśnie do podniesienia poziomu opłaty za zarządzanie z 10 do 25 mln PLN miesięcznie, co przyznaje sam wnioskodawca w tym samym piśmie na str. 3 (pkt 5) tego samego pisma. Głębokie zdziwienie Stowarzyszenia budzi tak głęboko nieprofesjonalna i nieetyczna próba wprowadzenia organu nadzoru co do przedmiotu postępowania przez wnioskodawcę. W obecnie obowiązującym stanie prawnym opłata za zarządzanie przestanie rosnąć po osiągnięciu poziomu 10 mln PLN miesięcznie, w wyniku uwzględnienia wniosku wnioskodawcy, mogłaby ona ulec podwyższeniu aż do 25 mln PLN miesięcznie.
Wnioskodawca twierdzi jakoby „jedynie podwyższenie górnego limitu opłaty za zarządzanie (...) zapewniłoby mu funkcjonowanie na porównywalnych zasadach z innymi funduszami i przyczyniało się tym samym do zapewnienia niezakłóconej konkurencji na tym rynku”. Stowarzyszenie pragnie podkreślić, że teza ta jest nieprawidłowa i nie uwzględnia kształtu rynku emerytalnego w Polsce. OFE i PTE są bowiem dwoma odrębnymi osobami prawnymi i konkurencja między OFE jest czymś innym niż konkurencja między PTE. Podniesienie opłaty za zarządzanie prowadzi do obniżenia pozycji konkurencyjnej OFE, gdyż wyniki inwestycyjny netto przy tym samym poziomie wyniku inwestycyjnego brutto będzie niższy, a przedmiotem konkurencji między OFE jest właśnie wynik inwestycyjny netto, wyrażany zmianą wartości jednostki rozrachunkowej (po potrąceniu opłaty za zarządzanie). Natomiast podniesienie opłaty za zarządzanie prowadzić może do podwyższenie zysku akcjonariuszy PTE, ten jednak nie jest przesłanką uwzględnianą przez ustawodawcę przy ocenie przesłanek określonych w art. 7 pkt 2 ustawy nowelizującej. Szczegółowe wyjaśnienia do pisma Prezesa UOKiK, jak już wskazano wyżej Stowarzyszenie przedstawiło odrębnie na poprzednim etapie postępowania i w całości zachowują one aktualność, zatem Stowarzyszenie wnosi o wzięcie ich pod uwagę przez organ nadzoru także na obecnym etapie postępowania.
Stowarzyszenie pragnie także zwrócić uwagę organu nadzoru na stanowisko wnioskodawcy, że zarządzający wnioskodawcą „jako profesjonalista – nie może złożyć zapewnienia, że podwyższeniu górnego limitu opłaty za zarządzanie Funduszem z 10 mln do 25 mln zł zagwarantuje osiąganie przez Fundusz w przyszłości wyników inwestycyjnych na określonym poziomie.” W ocenie Stowarzyszenia teza ta w pełni potwierdza stanowisko Stowarzyszenia i organu nadzoru, że nie zachodzą żadne z przesłanek wyrażonych w art. 7 pkt 2 ustawy zmieniającej. Powyższe stwierdzenie jednoznacznie wskazuje bowiem, że także wnioskodawca przyznaje, że zmiana proponowana przez niego nie jest uzasadniona ani koniecznością zapewnienia konkurencji między funduszami, ani interesem członków OFE. Stowarzyszenie wnosi o uwzględnienie powyżej cytowanego stanowiska wnioskodawcy w uzasadnieniu decyzji utrzymującej w mocy kwestionowaną obecnie przez wnioskodawcę decyzję wydaną przez organ nadzoru.
Stowarzyszenie pragnie także wskazać, że twierdzenie wnioskodawcy, jakoby „nie byłoby podstaw do złożenia zapewnienia, że obniżenie opłat pobieranych przez Towarzystwo zagwarantuje zwiększenie przyszłego świadczenia emerytalnego” pozostaje w całkowitej sprzeczności z ustaleniami poczynionymi w toku postępowania. Z ustaleń tych wynika, że w przypadku wnioskodawcy, przy uwzględnieniu poziomu przychodów towarzystwa zarządzającego wnioskodawcą, poziomu generowanego zysku i skali ponoszonych kosztów zarządzania, że podniesienie opłaty za zarządzanie wpłynie jedynie na poziom zysku akcjonariuszy towarzystwa. Wnioskodawca może bowiem, znacząco zwiększyć poziom kosztów zarządzania, jeżeli uważa że jest to konieczne dla podwyższenia poziomu wyników inwestycyjnych (czego nota bene w toku postępowania nie wykazał) wyłącznie ograniczając poziom zysku akcjonariuszy towarzystwa, bez konieczności podnoszenia opłaty za zarządzania. Nawet w takiej sytuacji zysk akcjonariuszy byłby przynajmniej „godziwy”. A zatem podwyższenie opłaty za zarządzanie nie może prowadzić do podwyższenia poziomu wyników inwestycyjnych brutto. A to oznacza, że poziom opłaty za zarządzanie w przypadku będącym przedmiotem niniejszego postępowania jest irrelewantny dla poziomu wyniku inwestycyjnego brutto. W tej sytuacji nie budzi zatem wątpliwości, że podwyższenie poziomu opłaty za zarządzanie prowadzi do obniżenia wyniku inwestycyjnego netto, co wprost przekłada się na niższy poziom przyszłego świadczenia emerytalnego. Niższy wynik inwestycyjny netto prowadzi bowiem do niższej wartości jednostki rozrachunkowej, a więc niższej wartości jednostek rozrachunkowych zgromadzonych na rachunku członka OFE, a zatem niższej wartości kapitału, za który zakupywane jest świadczenie emerytalne, a w konsekwencji do obniżenia poziomu tego świadczenia. Co jednoznacznie wskazuje na fałszywość przeciwnej tezy wnioskodawcy, który jako profesjonalista nie powinien dochodzić do wniosków sprzecznych z zasadami logiki, jak to miało miejsce w piśmie z 11.01.2006.
W odniesieniu do tezy wyrażonej przez wnioskodawcę w pkt 6 pisma z 11.01.2006 w oparciu o pismo Prezesa UOKiK, Stowarzyszenie pragnie jedynie wskazać, że pozostaje ona całkowicie bez związku z niniejszym postępowaniem, biorąc pod uwagę poziom zysków generowanych przez PTE i ich relację do kosztów zarządzania. Z danych tych wynika, że przy zachowaniu przez wnioskodawcę profesjonalnego poziomu działania i uznania, że maksymalizacja zysku akcjonariuszy PTE nie powinna przekraczać poziomu godziwego kosztem naruszenia interesu członków OFE nie występuje żadne ryzyko pogorszenia wyników inwestycyjnych wnioskodawcy z powodu nie podwyższenia poziomu opłaty za zarządzanie do poziomu objętego wnioskiem.
Stowarzyszenie zwraca się do organu nadzoru o podjęcie wszelkich środków nadzorczych w celu uniemożliwienia PTE zarządzającego wnioskodawcą realizacji zawartej w piśmie groźby obniżenia „poziomu usług oferowanych klientom” w celu maksymalizacji zysków akcjonariuszy PTE, bo tak w ocenie Stowarzyszenia należy interpretować ostanie zdanie pisma wnioskodawcy z dnia 11.01.2006.
Jednocześnie Stowarzyszenie ponownie stwierdza, że w jego ocenie nie zachodziły przesłanki do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, gdyż nie wniosła ona nic nowego do postępowania, a w szczególności nie przyczyniła się do przyspieszenia postępowania. W ocenie Stowarzyszenia wniosek o przeprowadzenia rozprawy złożony przez wnioskodawcę miał na celu jedynie opóźnienie wydania przez organ nadzoru decyzji utrzymującej w mocy decyzję zaskarżoną przez wnioskodawcę.

ODPIS
Sygn. akt II GSK150/05
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny
w składzie następującym:
Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie NSA
Protokolant
Edward Kiere jeżyk Jan Bała (spr.) Kazimierz Jarząbek Anna Tomaka
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2005 r.
na rozprawie w Izbie Gospodarczej
skargi kasacyjnej Generali Powszechne Towarzystwo Emerytalne Spółka Akcyjna
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 841/04
w sprawie ze skargi Generali Powszechne Towarzystwo Emerytalne Spółka
Akcyjna
na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych w Warszawie
z dnia 17 marca 2004 r. Nr DNF/441/225/9/04/SP
w przedmiocie sprawy funduszy emerytalnych
1.oddala skargę kasacyjną
2.zasądza od Generali Powszechne Towarzystwo Emerytalne Spółki
Akcyjnej na rzecz Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych
w Warszawie kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Sygn. akt II GSK 150/05
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 841/04 oddalił skargę Generali Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego z siedzibą w Warszawie na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia 17 marca 2004 r. nr DNF/441/225/9/04/SP w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujący stan faktyczny:
W dniach od 18 do 19 października 2001 r. pracownicy byłego Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi przeprowadzili kontrolę w zakresie bieżącej działalności Zurych Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego S.A. z siedzibą w Warszawie (obecnie Generali PTE S.A.) oraz Zurich Otwartego Funduszu Emerytalnego (obecnie Generali OFE, zwanego dalej „Funduszem"). Stwierdzono, że w przypadku wypłaty transferowej do innego otwartego funduszu emerytalnego, w związku ze zmiana otwartego funduszu emerytalnego, dokonanej po upływie 24 miesięcy od dnia wpływu pierwszej składki lub wypłaty transferowej do Funduszu. Fundusz pobiera opłatę, o której mowa w art. 134 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U. Nr 139. póz. 934 ze zm., dalej zwanej także „ustawą"). Ponadto stwierdzono w toku ustaleń kontrolnych, iż w przypadku wypłaty transferowej z innych tytułów niż zmiana otwartego funduszu emerytalnego Fundusz również pobiera opłatę w wysokości 4% kwoty najniższego wynagrodzenia ustalonej przez ministra właściwego ds. pracy na podstawie art. 77 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jednolity Dz.U. Nr 21 póz. 98 z 1994 r. ze zm.), o której mowa w art. 134 ust. l pkt 3 ustawy.
W dniu 14 października 2002 r. Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych skierowała do Towarzystwa powiadomienie pokontrolne, w którym poinformowała Towarzystwo o stwierdzonej w toku kontroli nieprawidłowości polegającej na naruszeniu art. 134 ust. l pkt 3 ustawy, wyznaczając jednocześnie termin do jej usunięcia przypadający na termin najbliższej wypłaty transferowej.
Generali PTE S.A. stwierdziło, że organ nadzoru dokonał niewłaściwej interpretacji art. 134 ust. l pkt 3 ustawy i tym samym Towarzystwo uznało, że pobierając opłatę w wysokości 4% od najniższego wynagrodzenia także w przypadkach, gdy nie ma prawa do pobierania opłaty z art. 134 ust. l pkt 2 ustawy - nie narusza przepisu art. 134 ust. l pkt 3 ustawy. Jednocześnie Towarzystwo wnioskowało o zmianę przez organ nadzoru stanowiska przedstawionego w powiadomieniu pokontrolnym.
Organ nadzoru podtrzymał swój dotychczasowy pogląd wyrażony w sprawie. Towarzystwo nie usunęło nieprawidłowości i zwróciło się z wnioskiemdo Komisji o ponowne poddanie analizie swojego stanowiska z uwzględnieniem przytoczonych w piśmie argumentów Towarzystwa.
W odpowiedzi organ nadzoru wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 204 ust. 7 ustawy, w związku z nieusunięciem nieprawidłowości wskazanej w powiadomieniu.
W związku z tym, że Towarzystwo podtrzymało oświadczenia złożone w toku postępowania administracyjnego, Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych wydała w dniu 28 listopada 2003 r. decyzję Nr NA/451726/02/03 o nałożeniu na Generali PTE S.A. kary pieniężnej w wysokości 200.000 złotych.
W wyniku rozpatrzenia wniosku Generali PTE SA. o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia 17 marca 2004 r. Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych utrzymała w mocy swoją decyzję z dnia 28 listopada 2003 r.
Generali PTE S.A. zaskarżyło ww. decyzję KNUiFE do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wniesiono o uchylenie obu decyzji KNUiFE jako wydanych z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 134 ust. l pkt 3 ustawy - poprzez jego błędną interpretację, naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6 i art. 7 k.p.a. - poprzez przekroczenie granic uznania administracyjnego i uznanie istnienia po stronie Towarzystwa obowiązku bez wyraźnej podstawy prawnej, a także naruszenie art. 80 k.p.a. - poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów.
W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśnił, że w przypadku opłaty określonej w art. 134 ust. l pkt 2 zdarzeniem upoważniającym fundusz do poboru opłaty (a jednocześnie terminem jej poboru) jest moment dokonywania wypłaty transferowej, a w wypadku opłaty wskazanej w art. 134 ust. l pkt 3 moment dokonywania opłaty transferowej. Sąd stwierdził, że w świetle treści art. 134 ust. l pkt 3 ustawy, podstawowym problemem interpretacyjnym jest ustalenie desygnatu pojęcia „opłata transferowa", ponieważ dokonywanie opłaty transferowej stanowi jedyną podstawę obciążenia członka funduszu daną kwotą. Sąd I instancji zgodził się z Komisją i uznał, iż „opłata transferowa" to opłata, której cechą jest okoliczność, iż pozostaje w związku z transferem, co prowadzi to do wniosku, że jedyną opłatą, o której może być mowa w art. 134 ust. l pkt 3, jest opłata określona w art. 134 ust. l pkt 2 ustawy, bowiem tylko ona (nazwana wprost opłatą) - spośród wszystkich opłat przewidzianych w ustawie - pozostaje w związku z wypłatą transferową. Momentem potrącenia opłaty z art. 134 ust. l pkt 3 definiowanej jako „dokonywanie opłaty transferowej" jest zatem moment pobrania opłaty przewidzianej art. 134 ust. l pkt 2. Obie opłaty są więc pobierane jednocześnie, z tym że opłata z art. 134 ust. l pkt 3 może obciążyć członka funduszu tylko wtedy, gdy zostaje potrącana opłata z art. 134 ust. l pkt 2, czyli gdy istniej ą podstawy do jej pobrania.
Strona skarżąca wskazywała w swych wywodach, iż powyższym wynikom wykładni stoi na przeszkodzie m.in. brzmienie art. 134 ust. l pkt 3 in fme, wskazujące, że przedmiotowa opłata pobierana jest niezależnie od kwoty, o której mowa w ust. 2, jednak - zdaniem Sądu - należy przyjąć, iż odesłanie powyższe jest błędne. W ocenie Sądu celem dyspozycji przepisu art. 134 ust. l pkt 3 in fine jest zastrzeżenie, że opłata przewidziana w art. 134 ust. l pkt 3 może być pobierana w warunkach zmieniającej się kwoty opłaty transferowej.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy w konsekwencji uznać, iż opłaty określone w art. 134 ust. l pkt 2 i 3 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych pozostają w tego rodzaju związku, że opłatą z art. 134 ust. l pkt 3 ustawy można obciążyć członka funduszu tylko wtedy, gdy istniej ą podstawy do pobrania opłaty przewidzianej w art. 134 ust. l pkt 2, tj. gdy od dnia wpływu pierwszej składki na rachunek członka w tym funduszu do dnia dokonania wypłaty transferowej do innego otwartego funduszu emerytalnego upłynęło mniej niż 24 miesiące. Opłaty te mogą być pobierane wyłącznie w razie dokonywania wypłaty transferowej w sytuacji zmiany funduszu, na skutek umowy zawartej z innym otwartym funduszem emerytalnym, we wskazanym okresie.
Sąd I instancji uznał, iż KNUiFE zasadnie przyjęła, że stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości w funkcjonowaniu Generali PTE S.A. miały charakter naruszeń prawa uprawniających do zastosowania art. 204 ust. 7 ww. ustawy. W wyniku działań skarżącego Towarzystwa doszło do naruszenia normy o charakterze podstawowym dla członków Generali OFE, bo dotyczącej finansowych obciążeń, w tym dokonywanych w związku z realizacją podstawowego prawa do zmiany otwartego funduszu emerytalnego. Zdaniem Sądu, nieprawidłowości wykazane w działalności kontrolowanego podmiotu godziły w dobro szczególnie chronione, jakim jest bezpieczeństwo środków zgromadzonych w Generali OFE, natomiast w następstwie niewłaściwych działań strony skarżącej doszło do bezprawnego uszczuplenia tych środków.
W ocenie Sądu stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości w działalności Generali OFE prawidłowo nie zostały zakwalifikowane jako rażące naruszenie prawa. Z tej przyczyny - zdaniem Sądu - należy uznać, iż Komisja w pełni zasadnie skorzystała z trybu, o którym mowa w przepisie art. 204a ust. 6 ustawy i wezwała do usunięcia nieprawidłowości, a następnie - z uwagi na ich nieusunięcie przez skarżące Towarzystwo - sięgnęła po środek represji w postaci nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 204 ust. 8 ustawy. Przed zastosowaniem przedmiotowej sankcji KNUiFE dokładnie i precyzyjnie ustaliła zakres naruszeń, a następnie szczegółowo uzasadniła swą decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej. Wydając zaskarżoną decyzję Komisja nie naruszyła przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, albowiem podjęła wszelkie możliwe i niezbędne zarazemczynności celem pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Organ nie dopuścił się naruszenia art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § l k.p.a. oraz art. 80 k.p.a.
Generali Powszechne Towarzystwo Emerytalne S.A. zaskarżyło skargą kasacyjną powyższy wyrok w całości oraz wniosło o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w trybie przepisu art. 185 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), względnie - gdyby Naczelny Sąd Administracyjny wbrew stanowisku Spółki nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania - o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i o rozpoznanie skargi w trybie przepisu art. 188 p.p.s.a. zgodnie z wnioskami skargi. Ponadto strona skarżąca wniosła o orzeczenie, na podstawie przepisu art. 203 p.p.s.a., zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Spółki od Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, według norm przepisanych. Strona skarżąca wskazała, że powyższy wniosek nie uchybia wcześniejszemu wnioskowi Spółki o orzeczenie zwrotu kosztów także na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a.
Na podstawie przepisu odpowiednio art. 174 pkt l oraz art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:
1.naruszenie prawa materialnego, a mianowicie przepisu art. 134 ust. l
pkt 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
emerytalnych (Dz.U. Nr 139, póz. 934 ze zm.) przez jego błędną wykładnię
polegającą na przyjęciu, iż przepis ten nie zezwala otwartym funduszom
emerytalnym na pobieranie opłaty, o której mowa w tym przepisie także w
przypadkach, gdy nie mogła być pobierana opłata wymieniona w przepisie art.
134 ust. l pkt 2 powyższej ustawy;
2.naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na
wynik sprawy, a mianowicie przepisu art. 133 § l zd. l i przepisu art. 141 § 4
p.p.s.a., polegające na niezgodnym ze stanem faktycznym znajdującym
odzwierciedlenie w materiałach sprawy przyjęciu, iż przepis art. 134 ust. l pkt 3
ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych jest
jednoznaczny i nie budzi wątpliwości;
3.naruszenie prawa materialnego, a mianowicie przepisu art. 42 ust. l w
związku z przepisem art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, póz. 483) przez:
a)jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż - podobnie jak żaden
inny przepis - nie stanowi on zasady, w myśl której nie może być podstawą
sankcji administracyjnej przepis wymagający interpretacji,
b)jego niezastosowanie;
4. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie przepisów art. 134 § l zd. l oraz art. 145 § l pkt l lit. a p.p.s.a. przez ich niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji administracyjnych naruszających prawo.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że przepis art. 134 ust. l pkt 3 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych stanowi, iż jedną z należących do zamkniętego katalogu opłat przypadających funduszowi jest opłata pobierana przez fundusz w momencie dokonywania przezeń opłaty transferowej, niezależnie od kwoty, o której mowa w ust. 2. Zawarte w omawianym przepisie odesłanie do ust. 2 jest wadliwe. W istocie zamiarem ustawodawcy było odesłanie do pkt 2. Konieczne jest zatem przyjęcie założenia oczywistej omyłki ustawodawcy i pojęciu „ustęp", przypisując całkowicie odmienne znaczenie „punkt".
Ponadto skarżąca twierdzi, że błąd w przepisie art. 134 ust. l pkt 3 polega na użyciu słowa „opłaty" zamiast (jak tego chciał ustawodawca) słowa „wypłaty". Spółka stwierdziła, że niedopuszczalne jest stanowisko Komisji i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zakładające, iż słowo „opłaty" zostało użyte prawidłowo. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka wskazała stenogramy z posiedzeń Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących ubezpieczeń społecznych. Zdaniem strony skarżącej, wobec oczywistych błędów w tekście ustawy (niezależnie od interpretacji przepisu art. 134 ust. l pkt 3), analiza stenogramów pozostaje cenną formułą ustalenia intencji ustawodawcy.
W ocenie Spółki zaprezentowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wykładnia przepisu art. 134 ust. l pkt 3 ustawy stanowi zatem jego rażące naruszenie.
Strona stwierdziła, że uznając przepis art. 134 ust. l pkt 3 ustawy za nie budzący wątpliwości, Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł się na stanie rzeczy sprzecznym ze stanem rzeczywistym, znajdującym odbicie w aktach sprawy. Sąd naruszył zatem przepisy art. 133 § l zd. l i art. 141 § 4 p.p.s.a., które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy.
Konsekwencją zasady określoności przepisów, wywodzonej przez skarżącą z art. 31 ust. 3 Konstytucji, jest zakaz wymierzania sankcji na podstawie przepisów tę zasadę naruszających, który wynika z art. 42 ust. l Konstytucji. Przepis art. 42 ust. l Konstytucji, z uwagi na przepis art. 8 ust. 2 Konstytucji, znajduje bezpośrednie zastosowanie. W myśl tego przepisu norma opisująca zakazane działanie powinna nie tylko istnieć, ale także być całkowicie jednoznaczna. Odnosi się on wprost jedynie do sankcji karnych, ale zgodnie z rozlicznymi orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego należy w przeświadczeniu strony - odnosić ją co do zasady do wszystkich sankcji i ciężarów. Stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż w polskim systemie prawnym nie obowiązuje zasada niekarania na podstawie przepisów wymagających interpretacji, pozostaje w oczywistej sprzeczności z przepisem art. 42 ust. l Konstytucji rozumianym zgodnie z poglądami Trybunału Konstytucyjnego.
W związku z tym, że Sąd nie był związany podstawami skargi, zobligowany był - zdaniem strony skarżącej - wziąć pod uwagę przepis art. 42 ust. l Konstytucji, nawet jeśli ten nie został przez skarżącą powołany. Nie wypełniając dyspozycji powołanych przepisów postępowania Sąd naruszył je rażąco, co miało oczywisty wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a. z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej oraz orzeczenie na podstawie art. 204 pkt l p.p.s.a. zwrotu od Generali Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego S.A. na rzecz Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu KNUiFE podniosła, że skarga kasacyjna jest bezzasadna. Opinia organu nadzoru oraz zaskarżone rozstrzygnięcie sądu administracyjnego znajduje swe pełne potwierdzenie w ekspertyzie prawnej, załączonej do akt postępowania sądowoadministracyjnego, przygotowanej przez prof. dr hab. Inettę Jędrasik-Jankowską. W analizowanej sprawie trudno, zdaniem Komisji, dopatrzyć się, by Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mylnie rozumiał art. 134 ust. l pkt 3 ustawy oraz by ustalony stań faktyczny nie odpowiadał hipotezie tej normy prawnej, a także by naruszył normy postępowania sądowoadministracyjnego, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r. należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty skargi kasacyjnej winny być, jako nie znajdujące pokrycia w stanie prawnym, uznane za nieusprawiedliwione.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE, dopuszczone do udziału w postępowaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozprawie, wniosło o oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a. z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw.
Uzasadniając swoje stanowisko Stowarzyszenie stwierdziło, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest prawidłowy, zgodny z przepisami prawa materialnego, wydany po wszechstronnym wyjaśnieniu wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności faktycznych i prawnych, adekwatny do specyfiki materii będącej przedmiotem orzekania i zgodny z interesem obywateli - członków funduszy emerytalnych, w tym funduszu zarządzanego przez skarżącego.
W ocenie Stowarzyszenia pobieranie nienależnej opłaty (wbrew brzmieniu statutu funduszu i niezgodnie z art. 134 ust. l pkt 3 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych) jest szczególnie naganne i nieusunięcie tej nieprawidłowości przez skarżącego w wyznaczonym przez organ nadzoru terminie w pełni zasługiwało na zastosowanie sankcji administracyjnej, którą kwestionuje skarżący.
Nie budzi sporu między skarżącym a organem nadzoru, że skarżący pobierał od członków opłatę, w sytuacji gdy nie pobierał opłaty transferowej. Zostało to ustalone w postępowaniu, w którym organ nadzoru wykazał naruszenie przez skarżącego art. 134 ust. l pkt 3 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, a którego ustaleń faktycznych skarżący na żadnym etapie postępowania nie kwestionował, kwestionując jedynie wykładnię art. 134 ust. l pkt 3 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, co jednak w świetle brzmienia statutu funduszu, którego organem jest skarżący jest całkowicie pozbawione znaczenia w sporze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący oparł skargę kasacyjną na obydwu podstawach wymienionych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zarzucając, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) oraz z naruszeniem prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt l p.p.s.a.).
W związku z oparciem przez skarżącego skargi kasacyjnej na obydwu podstawach kasacyjnych, rozpatrzenia w pierwszej kolejności wymagaj ą zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, gdyż zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego mogą być rozważane przez Naczelny Sąd Administracyjny dopiero wówczas, gdy skarga kasacyjna nie została oparta na podstawie kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., albo gdy podstawa okazała się uzasadniona (art. 184 p.p.s.a.).
Przytoczone w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji art. 133 § l zd. l i art. 141 § 4 p.p.s.a. strona skarżąca uzasadniła tym, iż Sąd niezgodnie ze stanem faktycznym znajdującym odzwierciedlenie w materiałach sprawy przyjął, iż przepis art. 134 ust. l pkt 3 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych jest jednoznaczny i nie budzi wątpliwości. Ten ostatni przepis należy do przepisów prawa materialnego i jego wykładnia przez Sąd nie mogła spowodować naruszenia art. 133 § l zd. l p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Skarżący nie wykazał przy tym, aby Sąd orzekał na podstawie stanu faktycznego nie wynikającego z akt sprawy. Trudno też zgodzić się z poglądem, iż zaskarżony wyrok Sądu narusza art. 141 § 4 p.p.s.a., skoro uzasadnienie wyroku zawiera wszystkie elementy o jakich mowa w tym przepisie, w tym podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie.
Z kolei jeżeli chodzi o zarzut naruszenia przez Sąd art. 134 § l p.p.s.a., to stwierdzić należy, iż Sąd zgodnie z tym przepisem rozstrzygał w granicach sprawy. Nie mógł zaś nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygać na podstawie art. 42 ust. l Konstytucji
Sygn. akt II GSK 150/05
RP (nawet jeżeli ten przepis nie został przez skarżącą powołany). Przepis ten -wbrew odmiennym twierdzeniom skargi kasacyjnej nie miał w sprawie zastosowania. Omawiany przepis odnosi się wprost do sankcji karnych nakładanych na osoby fizyczne, a skarżąca jest osobą prawną (spółką akcyjną). Trudno też mówić o tym, że został naruszony art. 32 ust. 3 Konstytucji w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, skoro omawiany przepis został zamieszczony w Rozdziale II Konstytucji dotyczącym praw i obowiązków człowieka i obywatela.
Poza tym skarżący pomija, że wymieniona kara administracyjna została nałożona na podstawie ustawy i nie z powodu naruszenia niejasnego przepisu, lecz z uwagi na niezastosowanie się do zaleceń pokontrolnych.
Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej za niewadliwą też należy uznać dokonaną przez Sąd I instancji wykładnię art. 134 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie bowiem przyjął, iż opłatą z art. 134 ust. l pkt 3 omawianej ustawy można obciążyć członka funduszu tylko wtedy, gdy istniej ą podstawy do pobrania opłaty przewidzianej w art. 134 ust. l pkt 2, tj. gdy od dnia wpływu pierwszej składki na rachunek członka w tym funduszu do dnia dokonania wypłaty transferowej do innego otwartego funduszu emerytalnego upłynęło mniej niż 24 miesiące.
Twierdzenia strony skarżącej, iż ustawodawca we wspomnianym przepisie błędnie użył słowa „opłaty" zamiast „wypłaty" zmierzają w istocie do nadania nowej treści tego przepisu. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż te pojęcia zarówno w języku potocznym, jak i na gruncie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych nie są używane zamiennie. W konsekwencji przyjęcie rozwiązania proponowanego przez stronę skarżącą prowadziłoby do uznania powyższej normy prawnej za nieobowiązującą, co pozostawałoby w sprzeczności zarówno z zasadami wykładni prawa, jak i domniemaniem racjonalności ustawodawcy.
Kierując się powyższymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego orzekł jak w wyroku na mocy art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt l tej ostatniej ustawy.

Sprawozdanie z działalności Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE

Rok 2002
Zebranie założycielskie Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE odbyło się w dniu 4 lipca 2002 roku.
Zebranie wybrało Zarząd w składzie: Cezary Mech, Paweł Pelc, Ewa Tomaszewska, a także Komisję Rewizyjną

Rok 2003

Stowarzyszenie wystosowało w styczniu 2003 dwa wystąpienia do Przewodniczącego KNUiFE – w sprawie informacji prasowych wskazujących na nieprawidłowości w zarządzaniu aktywami w AIG OFE oraz OFE Skarbiec Emerytura.
W dniu 16 stycznia 2003 r. Stowarzyszenie zorganizowało w Sejmie wspólnie z Klubem Parlamentarnym „Prawo i Sprawiedliwość” seminarium „Fundusze emerytalne – korzyści dla emerytów czy sztuka dla sztuki?”.
Zarząd Stowarzyszenia uczestniczył w pracach sejmowej podkomisji do rozpatrzenia projektów nowelizacji ustawy o organizacji i funkcjonowania funduszy emerytalnych, aktywnie wspierając rozwiązania zaproponowane w poselskim projekcie nowelizacji (druk 852) i wskazując na zagrożenia związane z szeregiem propozycji rządowych.
W dniu 19 maja 2003 r. Stowarzyszenie wystosowało do Prezes ZUS list otwarty w sprawie odsetek od zaległych składek
W czerwcu 2003 r. Stowarzyszenie rozpoczęło regularne wydawanie w formie elektronicznej Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE.
Przedstawiciele Stowarzyszenia wzięli udział w kolejnych pracach sejmowej podkomisji powołanej do pracy nad projektami ustaw nowelizujących ustawę o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych w dniach 26 i 27 czerwca 2003 r.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wziął udział w debacie zorganizowanej przez Nowe Państwo z udziałem Marka Góry i Krzysztofa Dzierżawskiego dotyczącej nowego systemu emerytalnego.
Fakt powstania Stowarzyszenia dostrzegła Gazeta Prawna, która 12 czerwca 2003 r. zamieściła artykuł: „Ubezpieczenia, Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego. Byli Prezesi chcą być aktywni.” W artykule tym ‘mar’ poinformował o celach Stowarzyszenia i planowanym sposobie ich realizacji oraz o dotychczasowych działaniach Zarządu Stowarzyszenia.
Również Gazeta Ubezpieczeniowa poinformowała o działalności Stowarzyszenia i opublikowała list otwarty do Prezes ZUS.
W dniu 30 czerwca 2003 r. Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE wystosowało do Marszałka Sejmu Marka Borowskiego list otwarty w sprawie rządowego projektu ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych skierowanego do Sejmu w trybie pilnym (druk nr 1706)
Przedstawiciele Stowarzyszenia wzięli udział w kolejnych pracach sejmowej podkomisji powołanej do pracy nad projektami ustaw nowelizujących ustawę o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych w dniach 1 i 9 lipca 2003 r. Podkomisja zakończyła swoje prace w dniu 9 lipca 2003.
Zarząd Stowarzyszenia wziął udział w posiedzeniu połączonych Komisji – Finansów Publicznych i Polityki Społecznej i Rodziny w dniu 9 lipca 2003 r. w celu zaopiniowania poprawek zgłoszonych do rządowego projektu ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych. Mimo protestów opozycji połączone Komisje nie dopuściły do głosu żadnych ekspertów, w tym przedstawicieli Stowarzyszenia.
Przedstawiciele Stowarzyszenia wzięli udział w posiedzeniach sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, w dniach 17 i 22 lipca, na których przyjęto projekt ustawy nowelizującej ustawę o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wziął udział w konferencji prasowej zorganizowanej przez Klub Parlamentarny PiS w dniu 17 lipca 2003 r. poświęconej zastrzeżeniom do projektu ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych.
W dniu 25 lipca 2003 r. Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE wystosowało list otwarty do Marszałka Senatu Longina Pastusiaka w sprawie projektu ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych uchwalonego przez Sejm.
Stowarzyszenie skierowało w dniu 7 sierpnia 2003 list otwarty do Prezydenta RP z wnioskiem o zawetowanie ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych lub skierowanie jej do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania jej zgodności z Konstytucją RP.
Gazeta Ubezpieczeniowa z 5 sierpnia 2003 r. opublikowała list otwarty Stowarzyszenia do Marszałka Senatu z wnioskiem o odrzucenie w całości lub wprowadzenie zmian gwarantujących przekazanie OFE zaległych składek wraz z odsetkami w całości w gotówce dotyczący uchwalonej przez Sejm ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych.
Gazeta Wyborcza i Parkiet poinformowały 8 sierpnia 2003 o liście otwartym Stowarzyszenia do Prezydenta RP o zawetowanie ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieprzekazanych składek do otwartych funduszy emerytalnych. Gazeta Prawna uczyniła to 13 sierpnia 2003 r. a Nasz Dziennik 14-15 sierpnia 2003 r. Treść listu z nieznacznymi skrótami została opublikowana w Gazecie Ubezpieczeniowej z 19 sierpnia 2003 r.
W reakcji na list otwarty Stowarzyszenia do Prezydenta RP, Izba Gospodarcza Towarzystw Emerytalnych w dniu 8 sierpnia 2003 skierowała do Prezydenta RP list z prośbą o podpisanie ustawy mimo zastrzeżeń do jej treści, w którym uzasadniono podanie listu IGTE do publicznej wiadomości w następujący sposób: „Ponieważ apel Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE do Pana Prezydenta o nie podpisywanie ustawy miał charakter listu otwartego, naszą prośbę również pozwolimy sobie przekazać mediom w dniu 11 bm.”
W Nowym Państwie z sierpnia 2003 r. ukazał się tekst debaty na temat systemu emerytalnego z udziałem Cezarego Mecha, Marka Góry i Krzysztofa Dzierżawskiego pt Nie uciekniemy od demografii.
W Rzeczypospolitej z 12 sierpnia 2003 r. ukazało się przesłane przez Stowarzyszenie sprostowanie do artykułu Jarosława Jamki i Michała Szczurka „Mniejszy wzrost przy większym ryzyku inwestycji” .
Przedstawiciele Stowarzyszenia 27 sierpnia 2003 r. wzięli udział w programach poświęconych wpływowi OFE na polską gospodarkę w telewizji TRWAM oraz w Radiu Maryja, dzięki czemu wzrosła także liczba prenumeratorów elektronicznej wersji Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia.
W dniach 3 i 4 września w Pradze odbyła się konferencja poświęcona funduszom emerytalnym i pracowniczym programom emerytalnym w Europie Centralnej i Wschodniej pod tytułem „Pensions in Central and Eastern Europe”. W konferencji Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego było reprezentowane przez Wiceprezesa Pawła Pelca, który przewodniczył drugiemu dniu obrad i wygłosił referat o PPE w Polsce.
W dniach 21-23 października 2003 r. w Kijowie odbyła się konferencja Financial security in retirement in post-socialist countries: plusem, minusem and what’s stall to be done zorganizowana przez USAID, PADCO, OECD i APSF, w której wziął udział Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech i wygłosił referat na temat Doświadczenie Polski: Minimalne ryzyko przy maksymalnej stopie zwrotu.
Tekst Prezesa Stowarzyszenia dr Cezarego Mecha i Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca na temat ustawy o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS z tytułu nieprzekazanych składek do OFE został przedrukowany w Biuletynie Rzecznika Ubezpieczonych.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego w toku prac nad przygotowaniem projektu ustawy o upadłości konsumenckiej dwukrotnie przedstawiło swoją opinię o tekście projektu przygotowywanego przez grupę posłów i zaproponowało w nim stosowne poprawki.
W dniu 25 listopada 2003 Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE wystosowało do Anny Bańkowskiej, Przewodniczącej sejmowej Podkomisji do rozpatrzenia projektów ustaw o IKE i PPE list w sprawie propozycji przedstawionych w rządowych projektach: ustawy o pracowniczych programach emerytalnych (druk sejmowy nr 1953) i ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych (druk sejmowy nr 1942). W dniach 26 i 27 grudnia 2003 Zarząd Stowarzyszenia uczestniczył w posiedzeniach tej podkomisji.W dniach 4 i 5 grudnia 2003 r. w Pradze odbyło się seminarium regionalne INPRS na którym Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego będzie reprezentowane przez Wiceprezesa Pawła Pelca.
Przedstawiciele Stowarzyszenia wzięli udział w dalszych pracach podkomisji powołanej dla prac nad rządowymi projektami ustaw o indywidualnych kontach emerytalnych i o pracowniczych programach emerytalnych. W uzgodnieniu z Przewodniczącą podkomisji dalsze uwagi do rządowych propozycji autopoprawki do ustawy o IKE zostały przekazane 10 grudnia 2003 r. bezpośrednio MGPiPS . W toku prac podkomisji przedstawiciele rządu zgłosili także autopoprawki m.in. w celu uwzględnienia uwag Stowarzyszenia.
W dniu 15 grudnia 2003 r. odbyło w siedzibie KK NSZZ „S” w Warszawie się otwarte spotkanie dyskusyjne Stowarzyszenia. Przedmiotem dyskusji w szczególności były aktualne zmiany w systemie emerytalnym w Polsce.
Stowarzyszenie otrzymało życzenia od profesora Jerzego Buzka.
Stowarzyszenie uruchomiło w grudniu 2003 r. stronę internetową pod adresem: www.srkunfe.friko.pl
W roku 2003 ukazało się 7 numerów Biuletyny Miesięcznego Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE.

Rok 2004
Przedstawiciel Stowarzyszenia uczestniczył w dniu 9 stycznia 2004 w posiedzeniu podkomisji sejmowej, która rozpoczęła prace nad nową ustawą o indywidualnych kontach emerytalnych.
Przedstawiciele Stowarzyszenia uczestniczyli w dniu 23 stycznia 2004 w posiedzeniu podkomisji sejmowej, która kontynuowała prace nad nową ustawą o pracowniczych programach emerytalnych. Przedstawiciele Stowarzyszenia zgłosili szereg propozycji poprawek do projektu. W wyniku ustaleń na podkomisji Stowarzyszenie przekazało dodatkowe uwagi do projektu na piśmie Ministerstwu Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej oraz Przewodniczącej podkomisji (26 stycznia 2004 r.)
Stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w charakterze strony w postępowaniu o zgodę na zmianę statutu Otwartego Funduszu Emerytalnego Generali (poprzednio OFE Zurych). W ocenie Stowarzyszenia w interesie członków tego funduszu leży, by nie doszło do podwyżki opłat naruszającej nabyte przez nich uprzednio prawa.
Stowarzyszenie wystosowało do Premiera, Wicepremiera-Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, Wiceministra Pracy oraz Przewodniczącego KNUiFE list otwarty w sprawie niedopuszczenia lokat w instrumenty pochodne przez OFE. Na list odpowiedział Przewodniczący KNUiFE, na co Stowarzyszenie przesłało Przewodniczącemu KNUiFE kolejny list w sprawie polemizujący z jego stanowiskiem dopuszczającym możliwość inwestowania w instrumenty pochodne.
Przedstawiciele Stowarzyszenia uczestniczyli w lutym 2004 w kolejnych posiedzeniach podkomisji sejmowej, która kontynuowała prace nad nową ustawą o pracowniczych programach emerytalnych. Przedstawiciele Stowarzyszenia zgłosili szereg propozycji poprawek do projektu. W wyniku ustaleń na podkomisji Stowarzyszenie przekazało dodatkowe uwagi do projektu na piśmie Ministerstwu Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej oraz Przewodniczącej podkomisji .
Po zakończeniu prac w podkomisji Stowarzyszenie przekazało 1 marca 2003 r. Przewodniczącej Komisji listy zawierające po 10 propozycji poprawek do projektu ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych i projektu ustawy o pracowniczych programach emerytalnych
W dniach 23-27 lutego 2004 r. odbyła się w Warszawie wizyta delegacji Bułgarskiej Komisji Nadzoru Finansowego, której przewodniczył Wiceprzewodniczący Komisji odpowiedzialny za nadzór nad funduszami emerytalnymi. Delegacja spotkała się m.in. z Prezesem Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezarym Mechem i pozostałymi członkami zarządu Stowarzyszenia.
Stowarzyszenie przekazało posłowi Arturowi Zawiszy oraz sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny uwagi do poprawek do ustawy o PPE i ustawy o IKE zgłoszonych przez Senat.
Stowarzyszenie wystąpiło do KNUiFE z prośbą o informacje o toczących się postępowaniach. Odpowiedź z KNUiFE na to wystąpienie miała bardzo ogólny charakter.
Stowarzyszenie przygotowało projekt uregulowań dotyczących ułatwień dotyczących zatrudniania bezrobotnych przez podmioty tworzące nowe miejsca pracy.
Przedstawiciele Stowarzyszenia spotkali się z Wiceprzewodniczącym Bułgarskiej Komisji Nadzoru Finansowego w Sofii 13.04.2004 r.
Przedstawiciele Stowarzyszenia uczestniczyli w konferencjach organizowanych za granicą przedstawiając tam stosowne prezentacje. Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wygłosił referat na konferencji w Kijowie (Okrągły Stół w sprawie Kluczowych problemów Regulacji i Nadzoru w Prywatnym Systemie Emerytalnym) w dniu 19 marca 2004 r.
Prezes Stowarzyszenia wygłosił także referat oraz prowadził panel na konferencji w Sofii (15.04.2004), a wiceprezes Stowarzyszenia wygłosił referaty na konferencji (15.04.2004), forum inwestycyjnym (14.04.2004) i seminarium (5.04.2004) w Sofii.
Stowarzyszeniu przedstawiono informacje o pomyśle uproszczonych mechanizmów ratingowych adresowanych do małych i średnich podmiotów. Jego upowszechnienie mogło by zwiększyć przejrzystość polskiego obrotu gospodarczego.
Stowarzyszenie wystąpiło do Przewodniczącego KNUiFE o zainteresowanie się doniesieniami prasowymi dotyczącymi roli OFE w PKN ORLEN i wpływu ich działań na interes członków OFE.
W dniu 26 kwietnia 2004 r. odbyło się spotkanie członków i sympatyków Stowarzyszenia w siedzibie KK NSZZ Solidarność na ul. Jasnej. Było ono doskonałą okazją do podsumowania pierwszego roku działalności Stowarzyszenia.
Wiceprezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE – Pani Ewa Tomaszewska kandydowała w Warszawie w wyborach do Europarlamentu, niestety nie została wybrana.
Stowarzyszenie włączyło się w prace nad nowym programem gospodarczym, który mógłby być realizowany po wyborach.
Przygotowany przez Stowarzyszenie projekt ustawy o tworzeniu nowych miejsc pracy został zaaprobowany przez PiS
W dniu 14 czerwca 2004 r. Zarząd Stowarzyszenia spotkał się w Warszawie z delegacją ukraińskich organów nadzoru nad funduszami emerytalnymi i przedyskutował polskie doświadczenia oraz stan reformy ukraińskiej.
W dniach 15 i 16 czerwca 2004 r. przedstawiciele Stowarzyszenia wzięli udział w organizowanej przez KDPW S.A. w Warszawie V Edycji konferencji Innowacje.
Stowarzyszenie przesłało 24 czerwca 2004 r. negatywną opinię o projekcie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia innych kategorii lokat niż wymienione w art. 141 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych Prezesowi Rady Ministrów – Markowi Belce, Wicepremierowi Jerzemu Hausnerowi, Ministrowi Zabezpieczenia Społecznego Krzysztofowi Paterowi, Przewodniczącemu KNUiFE – Janowi Monkiewiczowi oraz członkowi Prezydium NSZZ Solidarność Ewie Tomaszewskiej .
Stowarzyszenie wystosowało 26 lipca 2004 r. List otwarty w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych zawartego w druku sejmowym nr 2790.List został opublikowany w Gazecie Ubezpieczeniowej nr 31 z 3 sierpnia 2004 r.
Gazeta Ubezpieczeniowa nr 34 (281) z 24 sierpnia 2004 r. zamieściła w formie wkładki specjalne wydanie Biuletynu Miesięcznego zawierające analizę Pawła Pelca – Ustawa o przejęciu przez Skarb Państwa zobowiązań ZUS z tytułu nieprzekazanych składek do OFE a zasady zawarte w Konstytucji RP.
W sierpniu 2004 r. Gazeta Ubezpieczeniowa opublikowała artykuły wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca: Groźne inwestowanie w instrumenty pochodne (nr 33) i Jak wypłacać emerytury z II filaru (nr 34).
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE zostało dopuszczone do udziału w 4 postępowaniach dotyczących podwyższenia opłat za zarządzanie pobieranych przez powszechne towarzystwa emerytalne, wszczętych w okolicznościach określonych w art. 7 ustawy zmieniającej ustawę o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE, dopuszczone do udziału w 4 postępowaniach dotyczących podwyższenia opłat za zarządzanie pobieranych przez powszechne towarzystwa emerytalne, wszczętych w okolicznościach określonych w art. 7 ustawy zmieniającej ustawę o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych przedstawiło KNUiFE swoje stanowiska w sprawach, argumentując za odmową wydania zezwolenia na podwyższenie opłat w każdym z tych postępowań, przedstawiając istotną argumentację prawną i faktyczną w odniesieniu do wniosków.
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc został członkiem panelu konsultacyjnego przy CEIOPS.
We wrześniu 2004 r. Gazeta Ubezpieczeniowa opublikowała artykuły wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca: OFE jako akcjonariusz (nr 36), IKE – IV filar (nr 36), Polityka inwestycyjna funduszy: raport i dyskusja (nr 37) oraz Opłata za zarządzanie OFE (nr 38).
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc w dniu 27 września 2004 r. uczestniczył w posiedzeniu Zespołu Ekspertów Certyfikatu „Dobra Polisa”.
23 września 2004 r. Gazeta Prawna opublikowała negatywną opinię Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca w sprawie planowanych przez Ministerstwo Polityki Społecznej zmian w ustawie o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, polegających na wyłączeniu dziedziczenia.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech przeprowadził w Kijowie prezentacje dotyczące działalności inwestycyjnej dla Ukraińskiego Stowarzyszenia Zarządzających Niepaństwowymi Funduszami Emerytalnymi w dniach 9 i 16 września 2004 r.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wygłosił referat: Rozwój Rynku Kapitałowego w Polsce: Wpływ Inwestycji Funduszy Emerytalnych, na konferencji w Sudaku na Krymie w dniach 6-7 października 2004 r. poświęconej Reformie systemu emerytalnego – wprowadzenie i perspektywy rozwoju, zorganizowanej przy współudziale USAID
W Gazecie Bankowej nr 42 ukazał się tekst Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca: Pokłosie Eurostatu.
W Gazecie Ubezpieczeniowej ukazały się następujące teksty Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca: O zmianach w limitach inwestycyjnych (nr 40), Modele do wyboru: Po szwedzku czy chilijsku (nr 42), Indywidualne Konta Emerytalne w OFE? (nr 42).
Przedstawiciele Stowarzyszenia, na prośbę przedstawicieli PTE AIG, spotkali się z prezesem PTE AIG i członkiem rady nadzorczej tego towarzystwa w dniu 29 września 2004 r. w związku z przystąpieniem Stowarzyszenia jako organizacji społecznej do postępowania o wydanie zezwolenia na podwyższenie opłaty za zarządzanie w OFE AIG.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wygłosił w Rzymie w dniu 28 września 2004 r wykład na temat Polska Ekonomia i Finanse publiczne w perspektywie kryzysu demograficznego na zaproszenie Polskiej Akademii Nauk i Ambasady Polskiej w Rzymie.
Wykład został wygłoszony w dniu podpisania nowej Konstytucji Europejskiej, ograniczającej siłę głosów Polski w stosunku do warunków będących przedmiotem referendum akcesyjnego.
Dr Cezary Mech wystąpił także w dniu 24 listopada 2004 r. w Warszawie na konferencji poświęconej finansowaniu inwestycji w Warszawie.
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc wziął udział w dniu 5 listopada 2004 r. w seminarium IKE – perspektywy rozwoju zorganizowanym przez Rzecznika Ubezpieczonych i Fundację Edukacji Ubezpieczonych, na którym wygłosił referat: „Rola IKE w systemie emerytalnym z perspektywy konsumenta”. Relacja z seminarium została opublikowana w Gazecie Ubezpieczeniowej nr 46.
W Gazecie Ubezpieczeniowej nr 46 został opublikowany artykuł wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca: Otwarty fundusz emerytalny typu B.
Przedstawiciele Stowarzyszenia uczestniczyli w obchodach 10 lecia Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych SA.
20 grudnia 2004 r. odbyło się po raz kolejny spotkanie opłatkowe Stowarzyszenia. Spotkanie opłatkowe Stowarzyszenia odbyło się tradycyjnie w siedzibie Komisji Krajowej NSZZ Solidarność w Warszawie. Niestety w tym roku w spotkaniu nie mogła uczestniczyć w nim Pani Ewa Tomaszewska ze względu na pobyt w szpitalu. Wszyscy obecni przekazywali jej życzenia zdrowia i jak najszybszego wyjścia ze szpitala. Życzenia na nadchodzące Święta Narodzenia Pańskiego i Nowy Rok 2005 złożył Prezes Stowarzyszenia.
W wydawanym przez KNUiFE Forum Dyskusyjnym Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (nr 3) ukazał się tekst Wiceprezesa Stowarzyszenia – Pawła Pelca: Polityka Inwestycyjna OFE. Uwagi Metodologiczne.
W Gazecie Ubezpieczeniowej nr 51 ukazał się artykuł Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca: Stopy zastąpienia.
W roku 2004 ukazało się 12 numerów Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE.
Rok 2005

W styczniu 2005 r. Stowarzyszenie uruchomiło nową stronę internetową Stowarzyszenia pod adresem: www.srkunfe.webpark.pl
Stowarzyszenie wydało „Newsletter of the Capital Market Association UNFE”.
Na prośbę KK NSZZ „Solidarność” Zarząd Stowarzyszenia przygotował opinie o projekcie nowelizacji ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz o projekcie ustawy o aktuariuszu krajowym.
Prezes Stowarzyszenia C.Mech wziął udział w konferencji poświeconej reformie emerytalnej, która odbyła się w Warszawie.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wystąpił w telewizji TVN wskazując na stanowisko byłego UNFE w sprawie fuzji z udziałem OFE ego, która zdaniem byłego UNFE i jego Komitetu Doradczego była niekorzystna dla interesu członków OFE i konkurencji na rynku funduszy emerytalnych.
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc udzielił wypowiedzi telewizji Trwam w sprawie stanowiska Eurostatu dotyczącego klasyfikacji OFE.
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc w trakcie międzynarodowej konferencji zorganizowanej przez USAID Bulgarian Labor Project i Bulgarian Association of Supplementary Pension Security Comapnies: Evolution of Pension Reform: Bulgaria's Experience and Regional Perspectives w dniach 16-17 lutego 2005 w Sofii w dniu 17 lutego przedstawił prezentację dotyczącą Wyzwań przez Bułgarskimi Funduszami Emerytalnymi m.in. w kontekście oczekiwanego członkostwa Bułgarii w UE.
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc uczestniczył w dniu 23 lutego we Frankfurcie w spotkaniu Panelu Konsultacyjnego CEIOPS (Komisja Europejskich Nadzorów Ubezpieczeń i Pracowniczych Emerytur), które poświęcone było dyskusji nad planem pracy CEIPS i jego Panelu Konsultacyjnego, kwestiom pracowniczych emerytur i wdrożenia dyrektywy o pracowniczych funduszach emerytalnych, Solvency II w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń oraz stosowania przez nie międzynarodowej sprawozdawczości finansowej. W toku spotkania podniósł on kwestię klasyfikacji OFE i braku koordynacji nadzorów w zakresie OFE.
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc spotkał się w dniu 17 lutego 2005 w Sofii z Wiceprzewodniczącym Bułgarskiej Komisji Nadzoru Finansowego Biserem Petkovem. Przedmiotem dyskusji było porównanie doświadczeń w reformach systemów emerytalnych obu krajów nadzoru nad otwartymi funduszami emerytalnymi oraz omówienie pól współpracy.
Stowarzyszenie, jako organizacja społeczna, zostało dopuszczone na rozprawie w dniu 17 marca 2005 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do udziału w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary na PTE Generali przez KNUiFE za pobieranie opłaty za zmianę funduszu po upływie 24 miesięcy od uzyskania członkostwa w tym funduszu. Na rozprawie Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc wskazał, że praktyka ta narusza podstawowe prawa konsumenckie i poparł stanowisko KNUiFE w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę PTE Generali. Sprawę opisała Rzeczpospolita w dniu 18 marca 2005 r.
Stowarzyszenie zostało także dopuszczone do udziału w postępowaniu w analogicznej sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dotyczącej PTE zarządzającego OFE Pocztylion.
Stowarzyszenie złożyło KPWiG wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dopuszczenia Stowarzyszenia do postępowań dotyczących nieprawidłowości w wycenie jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.
KPWiG ponownie odmówiła dopuszczenia Stowarzyszenia do postępowań dotyczących nieprawidłowości w wycenie jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.
Zarząd Stowarzyszenia uczestniczył w pogrzebie Jana Pawła II w Rzymie.
KPWiG odmówiła dopuszczenia Stowarzyszenia do postępowań dotyczących nieprawidłowości w wycenie aktywów funduszy inwestycyjnych. Stowarzyszenie za pośrednictwem KPWiG złożyło w dniu 11 maja 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienia KPWiG, jako sprzeczne z art. 31 KPA.
Stowarzyszenie złożyło na ręce przewodniczącego sejmowej Komisji Skarbu Państwa Kazimierza Marcinkiewicza list w sprawie prywatyzacji GPW S.A.
Stowarzyszenie, jako strona w postępowaniach administracyjnych dotyczących podniesienia opłat za zarządzanie OFE, przedstawiło KNUiFE stanowisko zawierające argumentację przeciw podniesieniu opłat za zarządzanie, jako sprzecznemu z interesem członków OFE oraz konkurencją na rynku OFE.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wziął udział w panelu ‘Central & Ekstern Europe: Adjusting to the EU’ w ramach organizowanej przez Euromoney 12 Dorocznej Europejskiej Konferencji o Finansowaniu Lokalnych i Regionalnych Władz w Monachium 10 maja 2005 r.
W majowym Biuletynie Miesięcznym Klubu Gospodarczego PiS ukazał się artykuł Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca „Jak walczyć z biurokracją?”
W dniu 29 czerwca 2005 r. odbyło się posiedzenie Komisji Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi dotyczące postępowań o zgodę na podwyższenie opłaty za zarządzanie pobieraną przez AIG OFE, Generali OFE, Sampo OFE i ING NN OFE. W posiedzeniu uczestniczył Zarząd Stowarzyszenia, jako strony w tych postępowaniach opowiadającej się za odmową zgody na podwyższenie tych opłat jako ograniczających konkurencję między otwartymi funduszami emerytalnymi oraz zagrażających interesom członków otwartych funduszy emerytalnych. Dotycząca tych kwestii analiza 7 czerwca została przekazana przez Stowarzyszenie Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech i Wiceprezes Stowarzyszeni Paweł Pelc uczestniczyli w międzynarodowej konferencji emerytalnej Navigating Balkan Pension Challenges w Skopje (Macedonia) w dniach 23-24 czerwca 2005 r w trakcie której dr Cezary Mech przedstawił prezentację na temat wyzwań stojących przez polskim systemem rentowym, a Pawel Pelc na temat polskich doświadczeń związanych z utworzeniem częściowo zintegrowanego nadzoru (fundusze emerytalne i ubezpieczenia) w kontekście doświadczeń międzynarodowych.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech wspólnie z przewodniczącym sejmowej komisji skarbu, posłem Kazimierzem Marcinkiewiczem opublikował we Wprost nr 1178 (datowany 3 lipca 2005) artykuł Drugi Gierek – Miller i Belka zadłużyli Polskę bardziej niż Gierek.
W dniu 11 lipca 2005 r. Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie VI Wydział w sprawie Sygn. Akt: VI S.A./Wa 1773/04 Pismo uczestnika postępowania w odpowiedzi na skargę Pocztylion Arka PTE SA na decyzję KNUiFE, popierając decyzję KNUiFE o nałożeniu kary na PTE z pobieranie nienależnych opłat za zmianę OFE.
W dniu 20 lipca 2005 r. Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech przedstawił w Hotelu Radisson SAS w Warszawie program PiS Finanse Publiczne Rozwój przez zatrudnienie, przygotowany z udziałem ekspertów Stowarzyszenia. Program zakłada m.in. konieczność klasyfikacji aktywów OFE jako części finansów publicznych.
W Gazecie Bankowej nr 29 z 18 lipca 2005 r. ukazał się artykuł Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca, Czy wygra lobbing? dotyczący postępowań w sprawie podwyżki opłaty za zarządzanie pobieranej przez OFE AIG, OFE ING Nationale Nederlanden, OFE Generali i OFE Sampo.
W Gazecie Ubezpieczeniowej nr 28 z 12 lipca 2005 r. został opubikowany list Stowarzyszenia do Prezesa UOKiK w sprawie konkurencji na rynku OFE zamieszczony także w lipcowym numerze Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia.
Gazeta Ubezpieczeniowa przedrukowała artykuł mecenasa Marcina Wojewódki poświęcony zarządzaniu zagranicznemu opublikowany w lipcowym numerze Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia.
Stowarzyszenie wystąpiło do KNUiFE o wszczęcie postępowań w trybie art. 62 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych w stosunku do PTE AIG oraz PTE Generali w związku z przekazaniem przez te PTE pism do KNUiFE, z których wynikało, że wyniki inwestycyjne zarządzanych przez nie funduszy emerytalnych są zaniżone odpowiednio o 0,5% p.a. i 0,25% p.a. (w związku z ich wyliczeniami, że po podniesieniu opłat za zarządzanie o tyle mogłyby zwiększyć osiągane stopy zwrotu).
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc uczestniczył w dniu 7 września 2005 r. w posiedzeniu Panelu Konsultacyjnego CEIOPS, które odbyło się we Frankfurcie.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech, jako współautor programu gospodarczego PiS, przedstawił w dniu 14 września 2005 r. na konferencji Wejście do strefy euro - polityka czy gospodarka? swoje stanowisko w sprawie przystąpienia Polski do strefy euro.
Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc w dniu 19 września 2005 r. wziął udział w debacie poświęconej rozwojowi budownictwa mieszkaniowego zorganizowanej przez Puls Biznesu.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech i Wiceprezes Stowarzyszenia Paweł Pelc wzięli udział w panelowych dyskucjach w trakcie konferencji w dniu 22 września 2005 r. zorganizowanej przez Stowarzyszenie Społeczno-Gospodarcze "Mazowsze" poświęconej programowi gospodarczemu i problemom związanym z barierami rynku pracy.
Wiceprezes Stowarzyszenia Ewa Tomaszewska została wybrana 25 września 2005 r. senatorem RP z Warszawy.
Prezes Stowarzyszenia dr Cezary Mech przedstawił założenia programu gospodarczego w trakcie wieczoru wyborczego zorganizowanego w dniu 25 września 2005 r. przez PAIZ dla radców handlowych w Warszawie.
W dniu 28.09.2005 Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE skierowało do KNUiFE Pismo organizacji społecznej w postępowaniu w związku z wnioskiem z 19.09.2005 r. ING Nationale Nederlanden Polska OFE o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 24.08.2005 r. zgodnie ze stanowiskiem Stowarzyszenia.
W dniu 5 października 2005 r. odbyło się na zaproszenie Ewy Tomaszewskiej spotkanie członków Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE i byłych pracowników byłego Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi w lokalu KK NSZZ "SOLIDARNOŚĆ" przy ul. Jasnej 7. W trakcie spotkania ponownie przekazano Ewie Tomaszewskiej gratulacje z powodu wyboru do Senatu RP.
W dniu 5 października 2005 r. Prezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezary Mech wystąpił w radiu Tok FM w audycji EKG.
W dniu 10 października 2005 r. Prezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezary Mech i Wiceprezes Stowarzyszenia wzięli udział w spotkaniu w Wyższej Szkole Działalności Gospodarczej w Warszawie poświęconym kwestiom programu gospodarczego i barier rynku pracy.
W targach Twoje Pieniądze w PKiN w Warszawie Prezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezary Mech wziął udział w trzech debatach panelowych, poświeconych m.in. polityce pieniężnej i problematyce przyjęcia euro i jego konsekwencji dla polskiej gospodarki i jej rozwoju.
Gazeta Wyborcza z 13 października 2005 r. opublikowała polemikę Prezesa Stowarzyszenia dr Cezarego Mecha i Wiceprezesa Stowarzyszenia Pawła Pelca dotyczącą programu mieszkaniowego Rodzina na swoim.
Prezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezary Mech wziął udział w śniadaniu prasowym w dniu 18.10.2005 r. zorganizowanym przez the Warsaw Business Journal.
Prezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezary Mech wziął udział w debacie poświęconej programom gospodarczym zorganizowanej przez Instytut Nauk Ekonomicznych PAN i Centrum Multimedialne Foksal.
Eksperci Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE uczestniczyli w pracach zespołów ekspertów, którzy mieli wypracować program rządu koalicyjnego Prawa i Sprawiedliwości i Platformy Obywatelskiej.
Prezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezary Mech uczestniczył w październiku 2005 r. w szeregu programów telewizyjnych i radiowych dotyczących m.in. perspektyw rozwoju gospodarczego Polski, polityki fiskalnej, euro itp.
Gazeta Wyborcza opublikowała 26 października 2005 r. artykuł Prezesa Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezarego Mecha poświęcony roli państwa w gospodarce, w tym nadzorowi nad rynkiem finansowym, a w dniu 27 października jego artykuł dotyczący kosztów realizacji programu gospodarczego. Oba teksty były przedmiotem odrębnych polemik dziennikarzy „Gazety Wyborczej”.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE wystąpiło do Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych o dopuszczenie do udziału jako organizacji społecznej w postępowaniu o zgodę na przejęcie zarządzania OFE DOM przez PTE Credit Suisse Life & Pensions S.A. W ocenie Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE powyższe postępowanie dotyczy istotnych interesów członków otwartych funduszy emerytalnych i konkurencji na rynku OFE.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE przesłało w dniu 3 listopada 2005 r. Komisji Krajowej NSZZ Solidarność negatywną opinię o skierowanych do konsultacji społecznych projektach rozporządzeń mających na celu praktyczne umożliwienie inwestycji OFE w instrumenty pochodne.
Stowarzyszenie wystąpiło do Prezesa Rady Ministrów z listem w sprawie przywilejów emerytalnych.
Gazeta Ubezpieczeniowa poinformowała na swoich łamach o treści listopadowego numeru Biuletynu Stowarzyszenia i działalności Stowarzyszenia.
Przedstawiciele Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE uczestniczyli w dniu 7 listopada 2005 r. w spotkaniu Prezesa Rady Ministrów Kazimierza Marcinkiewicza z przedstawicielami niezależnych instytutów ekonomicznych poświęconym programowi gospodarczemu rządu.
Credit Suisse Life&Pensions PTE S.A. pozytywnie ustosunkowało się w piśmie z 8 listopada 2005 r. do wniosku Stowarzyszenia o dopuszczenie go do udziału na prawach strony w postępowaniu o zezwolenie przejęcia zarządzania OFE DOM.
W piśmie tym CSL&P PTE stwierdziło m.in., że „członkami Stowarzyszenia są osoby posiadające głęboką wiedzę w zakresie organizacji i funkcjonowania otwartych funduszy emerytalnych, zarówno w warstwie teoretycznej jak i praktycznej, a także w dziedzinie systemu emerytalnego sensu largo. Skorzystanie z możliwości uczestnictwa Stowarzyszenia w niniejszym postępowaniu wydaje się więc korzystne dla samego jego toku. Stowarzyszenie, jako organizacja społeczna, której celem jest m.in. podejmowanie działań w celu ochrony interesów członków funduszy emerytalnych, jest zwykle - z natury rzeczy – krytycznym recenzentem działalności towarzystw emerytalnych. Towarzystwo nie widzi jednak żadnych przeszkód w poddaniu ocenie organizacji społecznej kryteriów przejęcia zarządzania Otwartym Funduszem Emerytalnym „DOM”(…).”
Prezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE dr Cezary Mech został powołany w dniu 7 listopada 2005 r. na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów. Gratulujemy! Na czas pełnienia funkcji dr Cezary Mech zawiesił pełnienie obowiązków Prezesa Zarządu Stowarzyszenia.
Wiceprezes Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE Paweł Pelc został 14 listopada 2005 r. wyznaczony przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej na Zastępcę Przewodniczącego Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych. W związku z tym zawiesił pełnienie obowiązków Wiceprezesa Zarządu Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE, a także zawiesił udział w pracach Zespołu Ekspertów Certyfikatu Dobra Polisa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyznaczył na 6.12.2005 r. rozprawę w sprawie skargi Stowarzyszenia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowań administracyjnych z urzędu i odmowy dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu na prawach strony przez KPWiG. W odpowiedzi na skargę KPWiG m.in. zakwestionowało w ogóle możliwość udziału organizacji społecznej na prawach strony w postępowaniach dotyczących funduszy inwestycyjnych. Zdaniem KPWiG „przy uznaniu jakiejkolwiek organizacji społecznej za uczestnika postępowania na prawach strony pojawia się problem zachowania tajemnicy zawodowej, o którym mowa w dziale XIII ustawy o funduszach inwestycyjnych. Tajemnicą zawodową są informacje związane z działalnością funduszu lub zbiorczego portfela papierów wartościowych, których ujawnienie mogłoby naruszać interes uczestników funduszu i publicznego obrotu (art. 280 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych). Art. 280 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych wymienia enumeratywnie podmioty mające obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej. Wyliczenie to ma charakter zamknięty i nie można swobodnie poszerzać kręgu podmiotów zobowiązanych do zachowania tajemnicy zawodowej. Skarżący dopuszczony na prawach strony do postępowania przed Komisją, mający tym samym dostęp do wielu spraw objętych tajemnicą zawodową, nie jest zobowiązany do jej zachowania, może stanowić zagrożenie dla interesów uczestników funduszy i publicznego obrotu. Byłaby to sytuacja rozszerzająca, w sposób nieuprawniony, krąg podmiotów dopuszczonych do tajemnicy zawodowej i naruszająca tym samym regulacje ustawowy o funduszach inwestycyjnych.” (pisownia zgodna z oryginałem).
Zarząd Stowarzyszenia w związku z zawieszeniem pełnienia funkcji w Zarządzie przez Cezarego Mecha i Pawła Pelca dokooptował do swojego składu Annę Witkowską.
8 grudnia 2005 r. Zarząd Stowarzyszenia skierował pismo do Przewodniczącego KNUiFE w sprawie publikacji prasowych dotyczących nieprawidłowości w działalności inwestycyjnej PTE Credit Suisse Life and Pensions.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył na 19 stycznia 2006 r. termin rozprawy w sprawie skargi Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE na decyzję KPWiG odmawiającą dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniach dotyczących nieprawidłowości w wycenie aktywów otwartych funduszy inwestycyjnych.
W dniu 28 grudnia 2005 r. Przewodniczący Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych poprowadził rozprawę administracyjną w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, od decyzji KNUiFE odmawiającej zgody na podwyższenie limitu opłaty za zarządzanie w OFE ING Nationale Nederlanden. Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE było reprezentowane przez Wiceprezes Stowarzyszenia senator Ewę Tomaszewską i członka Zarządu Annę Witkowską. Ponadto w rozprawie wzięli udział przedstawiciele IGTE, NSZZ "Solidarność" oraz OPZZ. Przedstawiciele Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE ponownie wypowiedzieli się przeciw podnoszeniu limitu opłaty za zarządzanie w OFE ING Nationale Nederlanden Polska.
Przewodniczący Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych dopuścił Stowarzyszenie do udziału w postępowaniu dotyczącym przejęcia zarządzania OFE Dom.
29 grudnia 2005 r. Stowarzyszenie wystosowało list do Ministra Skarbu Andrzeja Mikosza przeciw prywatyzacji GPW SA oraz KDPW SA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odwołał grudniowy termin posiedzenia w sprawie skargi Stowarzyszenia na odmowę dopuszczenia do udziału w postępowaniach przed KPWiG.
Gazeta Ubezpieczeniowa poinformowała na swoich łamach o treści grudniowego numeru Biuletynu Stowarzyszenia i działalności Stowarzyszenia.
W roku 2005 ukazało się 12 numerów Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia.
W latach 2002-2005 Stowarzyszenie nie prowadziło działalności finansowej. Stowarzyszenie nie pobierało składek od swoich członków.


Z działalności Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE