Warszawa, kwiecień 2008r. Nr 59
Treść Biuletynu Stowarzyszenia kwiecień 2008
Biuletyn Miesięczny
Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego
Warszawa, kwiecień 2008 r. Nr 59
OD REDAKCJI
Zapraszamy do lektury kolejnego numeru Biuletynu Miesięcznego Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE. W dziale dokumentacja zawiera on stanowisko Stowarzyszenia w sprawie projektów ustaw o zasadach wypłat emerytur kapitałowych oraz o zakładach emerytalnych przekazane do MPiPS oraz wniosek do KNF o wszczęcie postępowania mającego na celu ustalenie czy doszło do naruszenia przepisów o obrocie instrumentami finansowymi poprzez manipulację kursami instrumentów finansowych bezpośrednio przed zakończeniem sesji w dniu 20 marca 2008 r. Prezentujemy także artykuł opublikowany w Gazecie Wyborczej w dn. 20.03.2008 r. „Fuzja towarzystw się oddala” dotyczący stanowiska Stowarzyszenia w sprawie fuzji Aegonu i Skarbca-Emerytura.
W imieniu Zarządu Stowarzyszenia serdecznie dziękujemy za liczne życzenia wielkanocne.
Wszystkich członków oraz sympatyków Stowarzyszenia zachęcamy do współpracy z redakcją Biuletynu, chętnie opublikujemy przygotowane przez Państwa teksty.
Zapraszamy też do odwiedzenia strony internetowej Stowarzyszenia: www.srkunfe.webpark.pl, na której dostępne są między innymi wszystkie biuletyny Stowarzyszenia.
Redakcja
Dokumentacja
Warszawa, 29 lutego 2008 r.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE
Ul. Korzystna 7
03-623 Warszawa
www.srkunfe.webpark.pl
srkunfe@webpark.pl
Sz.P. Jolanta Fedak
Minister Pracy i Polityki Społecznej
Warszawa
Stanowisko Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE w sprawie projektów z dnia 18 lutego 2008 r. ustaw:
o zasadach wypłat emerytur kapitałowych
o zakładach emerytalnych
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE z uwagą przeanalizowało projekty ustaw z dnia 18 lutego 2008 r. opublikowanych na stronach internetowych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej”
o zasadach wypłat emerytur kapitałowych
o zakładach emerytalnych
w związku z ich skierowaniem do konsultacji międzyresortowych i konsultacji społecznych. W związku z tym Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE jako organizacja społeczna, dysponująca wiedzą ekspercką z zakresu reformy emerytalnej, w celu realizacji swoich celów statutowych postanowiła zgłosić poniższe uwagi do obu projektów przygotowanych przez MPiPS. Zwłaszcza projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych wprowadza szereg nowych rozwiązań, które wcześniej nie pojawiły się w żadnym poprzednim projekcie. Mimo to nie rozwiązano fundamentalnego problemu podnoszonego m.in. przez Stowarzyszenie w stanowisku z 15 grudnia 2007 r. do projektu z dnia 28.11.2007 r. ustawy o świadczeniach ze środków gromadzonych w otwartych funduszach emerytalnych oraz o zakładach emerytalnych
W ocenie Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE także obecnie przedstawione projekty są niekorzystne dla ubezpieczonych oraz rodzą ryzyko systematycznego spadku realnej wartości wypłacanych świadczeń i w konsekwencji wzrost wydatków państwa na finansowanie emerytur minimalnych.
Związane jest to zarówno z utrzymaniem braku waloryzacji kapitałowych emerytur dożywotnich, jak i wprowadzeniem dla kobiet okresowych emerytur kapitałowych, a także rezygnacją z emerytur małżeńskich.
W związku z brakiem waloryzacji inflacyjnej emerytur dożywotnich, istnieje ryzyko istotnego spadku wartości świadczeń zwłaszcza w przypadku osób dłużej pobierających świadczenie, a więc takich, których potrzeby wraz z wiekiem i rosnącymi kosztami opieki medycznej będą rosły. W związku z tym kluczowe jest zastąpienie udziału w zysku waloryzacją inflacyjną emerytur dożywotnich. Tylko takie rozwiązanie zapewni zachowanie realnej wartości świadczeń oraz powstanie konkurencji między zakładami emerytalnymi. Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych nie przewiduje w dalszym ciągu żadnego mechanizmu waloryzacji dożywotniej emerytury kapitałowej, mimo zapewnienia waloryzacji (na zasadach i w trybie określonych dla emerytur z FUS) okresowej emerytury kapitałowej oraz trzyletniej okresowej emerytury kapitałowej. W ocenie Stowarzyszenia w celu zapewnienia realnej wartości świadczeń emerytalnych należy wprowadzić analogiczne rozwiązanie także dla dożywotniej emerytury kapitałowej. Tylko takie rozwiązanie zagwarantuje zachowanie realnej wartości dożywotniej emerytury kapitałowej oraz umożliwi racjonalny wybór zakładu emerytalnego w oparciu o czynniki znane w momencie podejmowania decyzji o wyborze zakładu emerytalnego. Takie rozwiązania przyjęto m.in. w Chile, Peru i Kolumbii. Również projekt ustawy o zakładach emerytalnych z 1998 r. przewidywał waloryzację świadczeń. Inflacyjna waloryzacja emerytur dożywotnich proponowana była także w raporcie „Bezpieczeństwo dzięki emeryturze” przygotowanym w 2002 r. przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi. Wiązać się to powinno także z rezygnacją z rozwiązań zawartych w art. 64 projektu ustawy o zakładach emerytalnych.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE zdecydowanie negatywnie ocenia fakt, że projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych rezygnuje z możliwości wykupienia emerytury małżeńskiej. Pomija się w ten sposób fakt, że składki emerytalne przekazywane do otwartych funduszy emerytalnych pochodzą z wypłaconego wynagrodzenia pracownika i wchodzą do małżeńskiej wspólnoty majątkowej, oszczędności zgromadzone w OFE, powinny zatem umożliwiać wykupienie świadczeń zapewniających byt rodzinie, a nie tylko jednemu z małżonków. W ocenie Stowarzyszenia bezwzględnie należy powrócić do konstrukcji emerytury małżeńskiej – proponowanej także w poprzednich projektach ustaw dotyczących wypłat świadczeń emerytalnych (począwszy od projektu ustawy o zakładach emerytalnych z 1998 r.), jak i w raporcie „Bezpieczeństwo dzięki emeryturze” przygotowanym w 2002 r. przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi oraz w raporcie „Bezpieczeństwo dzięki różnorodności” przygotowanym w 1997 r. przez Biuro Pełnomocnika Rządu d/s Reformy Zabezpieczenia Społecznego. Rozwiązanie także będzie adekwatne do konstytucyjnie chronionej wartości jaką jest rodzina.
Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych przewiduje stosowanie wspólnych tablic dalszej oczekiwanej długości życia dla kobiet i mężczyzn, co jest rozwiązaniem odmiennym od proponowanego w projekcie ustawy o zakładach emerytalnych z 1998 r. oraz późniejszych projektach i może rodzić problemy w prawidłowym funkcjonowaniu zakładów emerytalnych oraz ograniczyć liczbę podmiotów zainteresowanych utworzeniem zakładów emerytalnych przez stworzenie dodatkowego ryzyka, które prowadzić może także do obniżenia poziomu oferowanych świadczeń w celu jego pokrycia. W celu usunięcia tego problemu właściwe jest wprowadzenie emerytur małżeńskich (rodzinnych), jako podstawowej formy wypłaty emerytury kapitałowej, zgodnie z propozycjami zawartymi w raporcie „Bezpieczeństwo dzięki emeryturze” przygotowanym w 2002 r. przez Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi. Dzięki temu odpadłyby także przytaczane w uzasadnieniu podstawowe argumenty za wprowadzeniem okresowych emerytur kapitałowych, które przerzucają w całości ryzyko inwestycyjne (w tym ryzyko znaczącego spadku wartości zgromadzonego w OFE w fazie akumulacji kapitału) na kobiety przez okres wypłaty tych świadczeń.
Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych wprowadza rozwiązanie szczególne dla kobiet (jedynie bowiem kobiety uprawnione są do przejścia na emeryturę przed osiągnięciem 65 lat życia) w postaci okresowej emerytury kapitałowej. Rozwiązanie takie budzi wątpliwości zarówno w kontekście art. 3 ust. 3 projektu jak i norm konstytucyjnych związanych z równością płci. Wprowadzenie okresowej emerytury kapitałowej prowadzi bowiem do obciążenia kobiet w wieku 60-64 lata pełnym ryzykiem inwestycyjnym, w tym spadkiem wartości kapitału zgromadzonego w OFE, co potencjalnie prowadzić może do znaczącego niższego poziomu dożywotniej emerytury kapitałowej ustalanej po osiągnięciu przez kobietę wieku 65 lat. W związku z tym proponujemy rezygnację z konstrukcji okresowej emerytury kapitałowej, w celu urzeczywistnienia zasady, że ryzyko inwestycyjne powinno być ponoszone przez osoby ubezpieczone jedynie w okresie akumulacji, a w fazie wypłaty – razem z ryzykiem długowieczności powinno być przerzucone na instytucję oferującą kapitałową emeryturę dożywotnią.
Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych (art. 25) wprowadza trzyletnią okresową emeryturę kapitałową, jako konsekwencję rozwiązania wprowadzonego przez art. 21 projektu ustawy. Proponujemy rezygnację z tego rozwiązania, jako nadmiernie komplikującego system emerytalny i zastąpienie go konstrukcją zwiększenia emerytury z FUS.
Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych wprowadza prawo do zwrotu części składki w ciągu trzech lat od dnia przekazania składki do zakładu emerytalnego (art. 21 projektu). Z uzasadnienia do projektu nie wynika, dlaczego przyjęto okres 3 letni i o ile wprowadzenie powyższego rozwiązania obniża wysokość dożywotniej emerytury kapitałowej. Konstrukcja ta będzie musiała być uwzględniona bowiem przez zakłady emerytalne przy kalkulacji wysokości oferowanych dożywotnich emerytur kapitałowych. Konstrukcja ta jest dodatkowo niebezpieczna w sferze społecznej, gdyż zaciera zróżnicowanie między fazą oszczędzania, kiedy występuje wyodrębniony zindywidualizowany rachunek emerytalny odpowiadający zainwestowanemu kapitałowi, a fazą wypłaty, kiedy to za środki zgromadzone w OFE nabywa się świadczenie dożywotnie, a środki przeznaczone na nabycie tego świadczenia przestają być zindywidualizowane. W efekcie może to prowadzić do oczekiwań umożliwiających „dziedziczenie” tych środków także po upływie proponowanych w projekcie 3 lat. Proponujemy rezygnację z tego rozwiązania oraz w konsekwencji także z trzyletniej okresowej emerytury kapitałowej.
Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych przewiduje prawo do odstąpienia od umowy emerytalnej w terminie 30 dni od dnia otrzymania z zakładu emerytalnego potwierdzenia zawarcia umowy emerytalnej. Umowa z zakładem emerytalnym powinna być nieodwołalna, bo tylko to zapewnia pełną racjonalność podejmowanych decyzji oraz obniża koszty systemowe. Możliwość rozwiązania umowy emerytalnej może prowadzić do prób podejmowania działań mających na celu skłonienie emeryta do zmiany zakładu emerytalnego przez inne zakłady emerytalne. Może także prowadzić do prób zniesienia nieodwołalności umowy także po upływie 30 dni, gdyż zaciera jasną konstrukcję, zgodnie z którą nie można dokonać zmiany zakładu emerytalnego po wykupieniu dożywotniej emerytury kapitałowej. Uzasadnienie nie przedstawia argumentów dlaczego zaproponowano okres 30 dni na odstąpienie od umowy. Proponujemy rezygnację z możliwości prawa do odstąpienia od umowy emerytalnej.
Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych przewiduje, że kwestie tworzenia i udostępniania ofert świadczeń będą przedmiotem umowy ZUS z zakładami emerytalnymi. Proponujemy, by kwestie relacji ZUS i zakładów emerytalnych w powyższym zakresie wynikały wprost z aktu prawnego (ustawa i ew. akty wykonawcze), a nie z umowy. Tylko to zapewni równe traktowanie wszystkich podmiotów i prawidłowe wykonywanie przez ZUS i zakłady emerytalne czynności niezbędnych do tworzenia i udostępniania ofert świadczeń, co zapewni odpowiednią ochronę przyszłych emerytów.
Projekt ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych przewiduje konstrukcję zaliczkowej dożywotniej emerytury kapitałowej. Jest ona całkowicie niezrozumiała i nieuzasadniona. Proponujemy rezygnację z tego rozwiązania, jako nadmiernie komplikującego system i zbędnego. Proponujemy, by zastąpić je prostszym rozwiązaniem – decyzja ZUS powinna wskazywać na zakład emerytalny i warunki jego oferty oraz aktualną informację o stanie środków na rachunku członka w OFE (pozyskaną bezpośrednio przez ZUS z OFE), na jej podstawie OFE powinno przekazywać środki do zakładu emerytalnego, który do ZUS i emeryta przekazywałby informację o wysokości świadczenia.
Projekt ustawy o zakładach emerytalnych proponuje się, by co najmniej połowa członków rady nadzorczej zakładu emerytalnego legitymowała się nie krótszym niż pięcioletni stażem pracy w instytucjach nadzorowanych przez organ nadzoru lub właściwe instytucje państw trzecich. Norma ta nie precyzuje co należy rozumieć przez „właściwe instytucje państw trzecich”, zatem możliwa jest interpretacja, że dotyczy to nadzoru przez jakąkolwiek właściwą instytucję państwa trzeciego (np. organ podatkowy, organ nadzoru budowlanego, organ właściwy w sprawach nadzoru nad przestrzeganiem norm prawa pracy, przepisów sanitarno-epidemiologicznych lub przepisów ochrony środowiska naturalnego), a jednocześnie projekt ustawy zawiera definicję „organu nadzoru” wskazując, że jest to Komisja Nadzoru Finansowego, która istnieje od 19 września 2006 r. Oznacza to, że w chwili obecnej nie istnieje żadna instytucja nadzorowana przez tak zdefiniowany organ nadzoru przez okres 5 lat, zatem w chwili obecnej przynajmniej połowa członków rady nadzorczej musiałaby się legitymować stażem pracy w instytucjach nadzorowanych przez „właściwe instytucje państw trzecich”, co można uznać za dyskryminację osób pracujących wyłącznie na rynku polskim. Proponujemy skreślenie posłużenie się konstrukcją analogiczną jak w art. 16 ust. 2 pkt 5 projektu ustawy, gdzie jest mowa o stażu pracy w instytucjach finansowych.
Proponujemy skreślenie normy art. 58 projektu ustawy o zakładach emerytalnych przewidującej że zakład emerytalny może pobierać opłatę za zarządzanie „w formie ustalonej procentowo kwoty z aktywów” „nie większej niż 3,5% wypłacanego świadczenia”.. Zgodnie z art. 20 ust. 1 projektu ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych zakład emerytalny przedstawia ofertę świadczenia w zależności od wyrażonego w latach i miesiącach wieku członka OFE za każdy tysiąc złotych składki, w kwocie uwzględniającej pobierane przez zakład opłaty. W tej sytuacji regulacja art. 58 projektu ustawy o zakładach emerytalnych jest zbędna i utrudnia członkom OFE podejmowanie decyzji o wyborze zakładu emerytalnego. Proponujemy jego skreślenie.
W art. 70 ust. 5 projektu ustawy o zakładach emerytalnych proponuje się, by limit inwestycji zagranicznych wynosił 20%. W ocenie Stowarzyszenia właściwsze byłoby ustalenie tego limitu na poziomie nie wyższym niż dla OFE lub w ogóle wyłączenie możliwości inwestycji zagranicznych ze strony zakładów emerytalnych. Inwestycje zakładów emerytalnych z istoty rzeczy powinny być bardziej konserwatywne niż inwestycje OFE.
Art. 75 projektu ustawy o zakładach emerytalnych przewiduje konstrukcję rozliczeń pomiędzy zakładami z tytułu zysków i strat spowodowanych strukturą portfela umów emerytalnych ze względu na płeć emerytów. Rozwiązanie to znacząco ogranicza atrakcyjność rynku dla podmiotów prywatnych. Problem ten nie będzie występował w przypadku wprowadzenia proponowanych przez Stowarzyszenie emerytur małżeńskich (rodzinnych) oraz powrotu do dotychczasowych rozwiązań dotyczących tablic dalszej oczekiwanej długości życia. Zwracamy także uwagę na obawy ekspertów opisanych w The Wall Street Journal Polska z dnia 29 lutego 2008 r. w tekście Marty Chmielewskiej-Racławskiej „System wypłat emerytur z OFE może szybko się rozchwiać”.
Art. 91 ust. 2 projektu ustawy o zakładach emerytalnych przewiduje ponowne ustalenie wysokości świadczenia w razie przejęcia przez FGKDEK zobowiązań z umów emerytalnych. Jest to rozwiązanie wadliwe, gdyż narusza prawa nabyte przez emerytów. W ocenie Stowarzyszenia emeryci powinni oni otrzymywać świadczenia w wysokości wynikającej z umowy emerytalnej przy uwzględnieniu waloryzacji, bez względu na dalsze losy zakładu emerytalnego. Wynika to wprost z art. 3 ust. 2 projektu ustawy o zasadach wypłat emerytur kapitałowych. W ocenie Stowarzyszenia propozycja zawarta w art. 91 ust. 2 projektu ustawy o zakładach emerytalnych pozostaje w sprzeczności z tą normą.
Rozdział 13 projektu ustawy o zakładach emerytalnych nosi tytuł „Państwowy zakład emerytalny” proponujemy nadać rozdziałowi 13 tytuł „zakład emerytalny utworzony przez Skarb Państwa”, by podkreślić, że istnieje tylko jeden rodzaj instytucji – „zakład emerytalny”.
Całkowicie niezrozumiałe jest wyłączenie w stosunku do zakładu emerytalnego tworzenie przez Skarb Państwa stosowania wymogów dotyczących akcji zakładu i równego traktowania akcjonariuszy (art. 8 ust. 2-5), stosowania wymogów dla założycieli także do akcjonariuszy (art. 11), a także uregulowań dotyczących składu zarządu i wymogów stawianych członkom zarządu (art. 16). Proponujemy poddanie w tym zakresie zakładu emerytalnego utworzonego przez Skarb Państwa regułom zawartym w projekcie ustawy dla zakładów emerytalnych. Normy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i właściwego poziomu fachowości, zatem całkowicie niezrozumiałe dlaczego zakład emerytalny utworzony przez Skarb Państwa nie miałby im podlegać.
W projekcie ustawy o zakładach emerytalnych brak jest zmiany do art. 42 ust. 1 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnej analogicznej do proponowanej w art. 116 zmianie do art. 29 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, proponujemy wprowadzenie stosownej regulacji dotyczącej zakazu łączenia funkcji w zakładach emerytalnych i powszechnych towarzystwach emerytalnych.
Pragniemy także wskazać, że projekt ustawy o zakładach emerytalnych wzorowany jest w dużym stopniu na rozwiązaniach zawartych w ustawie o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, a nie w ustawie o działalności ubezpieczeniowej, co może znacząco utrudnić prowadzenie działalności zakładów emerytalnych, ze względu na specyfikę ich działalności.
Ponadto Stowarzyszenie pragnie poddać pod rozwagę Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej dopuszczenie możliwości wypłaty kapitałowych emerytur dożywotnich, przynajmniej w początkowym okresie działalności, przez istniejące zakłady ubezpieczeń na życie, o ile podjęłyby one tę działalność począwszy od 1 stycznia 2009 roku. Propozycja taka zawarta była w raporcie Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi „Bezpieczeństwo dzięki emeryturze” z 2002 r. oraz w stanowisku przygotowanym przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego w 2007 r.
W ocenie Stowarzyszenia uchwalenie ustaw jest szczególne pilne, tak by zapewnić wypłatę dożywotnich kapitałowych emerytur dożywotnich, począwszy od 1 stycznia 2009 r.
Warszawa, 21 marca 2008 r.
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE
ul. Korzystna 7
03-623 Warszawa
Sz. P. Stanisław Kluza
Przewodniczący
Komisji Nadzoru Finansowego
Pl Powstańców Warszawy 1
00-950 Warszawa
Wniosek
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE wnosi o wszczęcie postępowania mającego na celu ustalenie czy doszło do naruszenia przepisów o obrocie instrumentami finansowymi poprzez manipulację kursami instrumentów finansowych bezpośrednio przed zakończeniem sesji w dniu 20 marca 2008 r. Jednocześnie Stowarzyszenie wnosi o dopuszczenie Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu mającym na celu ustalenie czy doszło do naruszenia przepisów o obrocie instrumentami finansowymi poprzez manipulację kursami instrumentów finansowych bezpośrednio przed zakończeniem sesji w dniu 20 marca 2008 r. na prawach strony.
W opublikowanym w Dzienniku Polska Świat Europa w dniu 21 marca 2008 r. artykule Rajd trzech wiedźm na warszawskim parkiecie Krzysztof Pączkowski wskazuje, że działania arbitrażystów doprowadziły do gwałtownej wyprzedaży, a według powołanego przez niego Andrzeja Kubackiego przebieg sesji na naszym rynku był w znacznym stopniu uzależniony od zleceń składanych przez arbitrażystów. Zgodnie z danymi wskazanymi w powyższym artykule zamknięcie przyniosło błyskawiczny 1,5% „zjazd” indeksu WIG20. Autor wskazuje, że działania arbitrażystów miały związek z jednoczesnym wygaśnięciem marcowych kontraktów terminowych na indeksy, a także opcji na indeksy i poszczególne akcje.
Jeżeli działanie takie miało miejsce, to pozostaje ono w sprzeczności z regulacjami ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, a także naruszało interesy uczestników rynku kapitałowego, ograniczało jego przejrzystość i efektywność. W ocenie Stowarzyszenia takie działania zagrażają prawidłowemu rozwojowi rynku kapitałowego i próbom budowy centrum regionalnego w Warszawie.
Zgodnie ze statutem Stowarzyszenia celem jego działalności jest m.in. inspirowanie, organizowanie i podejmowanie działań w kierunku rozwoju polskiego rynku kapitałowego, a także podejmowanie działań na rzecz promocji krajowych inwestycji funduszy emerytalnych i przejrzystości rynku kapitałowego w tym rynku emerytalnego. Statut Stowarzyszenia jest znany organowi z urzędu, w związku z tym, że był przedkładany przez Stowarzyszenie w związku z wcześniej składanymi wnioskami o dopuszczenie do udziału w postępowaniach administracyjnych toczących się przed właściwymi organami nadzoru, których następcą prawnym jest Komisja Nadzoru Finansowego. W interesie społecznym leży, by rynek kapitałowy funkcjonował w sposób przejrzysty i efektywny, a także by nie dochodziło do manipulacji cenami instrumentów finansowych.
Z tych przyczyn wniosek Stowarzyszenia odpowiada przesłankom określonym w art. 31 § 1 kpa.
Fuzja towarzystw się oddala
Połączenie towarzystw emerytalnych Aegonu i Skarbca-Emerytura napotyka kolejne przeszkody. Tym razem kłody pod nogi rzuca stowarzyszenie założone przez związanego z PiS Cezarego Mecha
Utworzone przez nich cztery lata temu Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE powstało, żeby bronić interesów klientów funduszy emerytalnych. Jego członkowie nie ukrywają, że są przeciwni połączeniu obu towarzystw.
- Fuzja może budzić wątpliwości, bo ogranicza konkurencję na rynku funduszy emerytalnych - mówi Pelc, dzisiaj doradca prezesa NBP Sławomira Skrzypka. - Już teraz z 21 OFE, które rozpoczynały wdrażanie reformy emerytalnej w 1999 r., pozostało jedynie 15 funduszy. Jednak do tej pory łączyły się raczej mniejsze fundusze, a tu mamy do czynienia z fuzją dwóch średniej wielkości graczy.
Jego zdaniem połączenie dwóch OFE mających raczej słabe wyniki inwestycyjne nie jest najlepszym prognostykiem na przyszłość dla ich klientów. - Większy fundusz wcale nie musi osiągać lepszych wyników. Wręcz przeciwnie, istnieje zagrożenie, że może być jeszcze gorzej, bo trudniej zarządza się dużym funduszem niż małym - mówi Pelc.
Stowarzyszenie, jeśli zostanie włączone do postępowania, będzie miało wgląd do wszystkich dokumentów dotyczących fuzji. Trafiać do niego będą wyjaśnienia obu towarzystw, a nadzór będzie musiał zaczekać na jego odpowiedź. Stowarzyszenie będzie miało też prawo zaskarżyć decyzję KNF do sądu.
- To na pewno wydłuży całą procedurę, bo Mech z Pelcem zrobią wszystko, żeby nie dopuścić do fuzji - mówi nasz rozmówca z KNF.
Nadzór już dwa razy blokował podobne wnioski o fuzje. Nie zgodził się na przejęcie przez PZU właśnie Skarbca-Emerytura. W drugim przypadku - połączenia Aksy z Domem - nadzór nie miał zastrzeżeń merytorycznych, ale dwukrotnie odrzucił wniosek, powołując się na błędy formalne. W komisji zasiadali wówczas Mech i Pelc, a ważną rolę w całym postępowaniu odegrało ich stowarzyszenie. Używało tych samych argumentów co dzisiaj: transakcja ograniczy konkurencję na rynku OFE, a to doprowadzi do pogorszenia wyników inwestycyjnych funduszy i wykluczy obniżkę opłat.
Później sąd administracyjny uchylił obie decyzje, uznając, że przy ich wydawaniu popełniono rażące błędy. Do fuzji jednak już nie doszło, bo z transakcji wycofali się właściciele Domu.
Źródło: Marcin Bojanowski Gazeta Wyborcza z dn.20.03.2008 r.
Zarząd Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego UNFE
Prezes – Ewa Tomaszewska
Wiceprezes- Teresa Rogalska
Wiceprezes- Paweł Pelc
Wiceprezes, Sekretarz– Anna Wawryniuk
Adres Stowarzyszenia:
Stowarzyszenie Rynku Kapitałowego UNFE
Ul. Korzystna 7
03-623 Warszawa
www.srkunfe.webpark.pl
e-mail:
srkunfe@webpark.pl
Biuletyn Miesięczny
Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego